Pas nu ze af zijn, besef ik hoe symbolisch het is dat ik die Matroesjka's gehaakt heb. Zoals veel leeftijdgenoten voel ik mij een sandwichvrouw: mee verantwoordelijk voor 4 generaties. In dezelfde week mijn moeder en mijn kleindochter naar de WC helpend. En daarnaast een drukke baan. Voor veel 50+vrouwen is ook deze levensfase een 'spitsuur in het leven'. Druk bezig om alles - zoals Matroesjka's - in elkaar te passen.
Als je de dingen neemt zoals ze komen, lukt het allemaal wel. Zoals het heel eenvoudig was deze Matroesjka's te haken volgens het patroon van Crochet at Home via Petals to Picots.
Gewoon eerst de onderkant, de bovenkant, de gezichtjes en het haar haken.
Oogjes en mondjes borduren en de dametjes met vilt wat bollere wangen geven.
Dan liefdevol versieren: een sjaaltje hier, een bloemetje daar. En dan passen de dametjes - zoals de Dingen des Levens - moeiteloos in elkaar.
Soms zijn er prettige toevalligheden (bestaat toeval?). Zoals dit Matroesjka-setje dat mijn dochter van vakantie meebracht - niet wetend dat ik die popjes aan het haken was ...
Meneer l'Heure Bleue en ik houden erg van ons stadstuintje. Meestal doen we dat passief: we kijken vergenoegd uit over wat we soms badinerend onze 'jardin sauvage' noemen en constateren verrukt dat er weer een paar zwerfplantjes spontaan onze tuin als vestigingsplaats hebben gekozen: zevenblad, paardenbloem, grasklokje, dovenetel, schijnpapaver.
Maar er zijn ook dagen dat we als echte stadsboeren naarstig groenten en fruit zaaien, stekken, snoeien, gieten en oogsten. Wat er al niet op een paar vierkante meter kan groeien: tomaten, broccoli, koolrabi, snijbiet, pluksla, rucola, boontjes, courgette, pompoen, raapstelen, peterselie, tijm, rozemarijn, salie, oregano, vlier, aalbessen, druiven enz...
Puur genot, maar de opbrengst zou ons niet door een oorlogswinter heen helpen. Ons tuintje is bepaald geen Victory Garden.
(Als je op 'victory garden' googlet kom je verbazend veel propaganda tegen - een beetje patriot wapende zich militaristisch met hark en hak om ook een bijdrage te leveren aan de oorlogsmachine.
Op de Nederlandse affiche hieronder is overigens wonderlijk weinig resultaat van die noeste arbeid te zien).
Terug naar vredestijd. De snijbiet voelt zich goed in onze Peace Garden en groeit welig. We hebben er al heel wat van geplukt. Vandaag leek het mij echt een dag voor snijbietpizzaatjes.
Een tomaatje en wat rucola uit de tuin erbij om wat kleur te geven. En een glaasje wijn natuurlijk ...
Als je geen stadboer(in) bent, koop je toch gewoon snijbiet in de supermarkt? Of een courgette - ook lekker op zo'n pizzaatje.
Wat een verrukking: rooie bessen - aalbessen - uit eigen tuin.
Plukken, ritsen, met wat suiker bestrooien.
Een paar uur wachten.
Genieten!
Meer moet dat niet zijn ...
't Lust mij zingend u te loven, Edle Bes, gezond en frisch! Heerlijk ooft van Neêrlands hoven, Sieraad van der Burgren disch!
Sweet ladies (men?) of the crochet hook, lieve haakdames! Opgelet! Vandaag begint bij Petals to picots een onweerstaanbare CAL, een crochet along (zie de foto hierboven die ik van haar blog overnam). Elke maandag in augustus komt een patroon van een Matroesjka op de blog. Leuk leuk - alleen die grijns op de gezichtjes mag wel wat anders.
Vandaag patroon 1: grote Matroesjka.
Gaat het kriebelen? Rommel even door je laden en manden. Je vindt vast nog wat restjes katoen in de kleuren koloniaal blauw (nooit van die kleur gehoord!), terracotta, magenta, varen, mosterd en veenbes. Of een van de vele andere kleuren van de regenboog. En haaknaalden liggen natuurlijk overal in je huis ;)
Hebben jullie ook van die rare afwijkingen? Ik wil bijvoorbeeld altijd dat mensen aan mijn rechterkant lopen/zitten/staan (nee, ik ben niet doof aan mijn linkerkant). En - tot spijt van mijn familie - ben in net een juke box: gooi er een woord in en er komt een (luidkeels gezongen) lied uit.
Vind je niet dat die kwastjes op de bovenste foto net zwaaiende rokjes van dansende dametjes zijn? Ik wel - en ja hoor: gisteren zong ik de hele dag:
"Zie de boerinnekes hun rokskes zwaaien,
Naar achter en naar voor,
Ge ziet er dwarsen door".
(Gelukkig voor mijnheer lheurebleue - die inmiddels gewend is aan dit soort muzikale explosies - enkel binnenshuis.)
Ik maakte de kwastjes met linnen draad en met knoopjes die ik ooit uit een grabbelton kocht. Het voorbeeld zag ik bij Home sweet homemade.
Een van de kwastjes wil ik, vastgehecht aan een sleutelring, naar mijn Verre Zoon sturen die een huis heeft gekocht in zijn Ver Land. Lijkt mij een toepasselijk cadeautje. Voor toekomstige verhuizers liggen er ook al cadeautjes klaar ...
Elena kan niet zonder haar muis. 'Muis' is een knuffeldoek met muizenkopje. Elk uitje met Elena betekent naast pret ook nerveuze angst dat 'muis' onderweg het hazenpad kiest met een vriendje of vriendinnetje. Natuurlijk met een ontroostbaar kind als gevolg.
Voor Elena's derde verjaardag heb ik dus maar een vriendinnetje gebreid. De avond voor het feest legde ik haar in een bedje.
Maar toen ik 's avonds laat in de keuken kwam, kreeg ik zowat een hartaanval. Madam zat daar rustigjes kaas te eten. Dat beloofde wat ...
Gelukkig eindigde alles goed. Muis en 'muis' vonden elkaar meteen aardig.
Ondanks kou & regen groeien er drie draadmadelieven in mijn tuin. Als ik ze in een vaas zet, verwelken ze niet. Maar ik kan de blaadjes niet plukken om te weten of 'Hij' wel van mij houdt. (Ik hoop van wel!!)
Misschien moet ik ze wel planten langs het Utrechtse zandpad. De straatmadelieven en bootmadelieven op de seksschuiten hoeven geen blaadjes te tellen om te weten dat ze geen liefde moeten verwachten van de 'Hij's' die filerijden langs de Vecht ....
Nee, dan de echte romantiek van de bekende Engelse song Daisy Bell! (Dat Nederland, fietsland erg zou moeten aanspreken ...)
Zeker als het lied gezongen wordt met de zoete tenorstem van Gerald Adams and the Variety Singers op een krakerige 78-toeren LP.
En misschien wist je nog niet dat computers ook verliefd kunnen worden. Niet gek dus dat het eerste lied dat een computer ooit zong - de IBM 7094 in 1961 - Daisy Bell was.
Om te eindigen een draadbloem in de kleuren van de Hollandse vlag. Droeg Maxima zo'n HollandsekleurenDraadbloem tijdens een van haar tochten door het land? En moest koningin/prinses Beatrix onbedaarlijk lachen toen ze dat zag?
NB: De tutorial voor de draadbloem vind je hier. Voor de draadmadelieven maakte ik 3 lussen voor de bloemblaadjes (ipv 2) en 3 rondjes (ipv 2) met een andere, gekleurde draad voor het bloemhartje.
Wat een Weelde: Vier Vrije Dagen in het Verschiet! Zo'n Zee van tijd ... lang geleden dat mij zo'n geluk te beurt viel.
Begin februari trok ik de digitale stekker even uit hier in de verwachting van een paar hectische weken. Maar het werd een maandenlange stortvloed van - verwachte EN onverwachte - drukke & spannende treurige & pijnlijke maar gelukkig ook mooie & blije dingen.
En nu hoop ik dus in rustiger vaarwater te komen ...
Mijn eigenzinnige vingertjes trokken zich de drukte niet altijd aan. Zo waren ze helemaal weg van het weven van draadbloemen. Om meteen goed voor de dag te komen (en te bedanken voor je bezoek hier!) bij dit herbegin hieronder een tutorialleke.
1) Teken een cirkel op het karton (bijvoorbeeld met 8 cm diameter). Verdeel de omtrek in 12. Knip de cirkel uit en steek 12 spelden in het karton op de gemarkeerde punten.
2) Laat zo'n 15 cm onderaan het kartonnetje 'bungelen' - dat wordt de stengel van de bloem. Wind nu voor de bloemblaadjes de draad van 1 naar 2, van 3 naar 4 enz... tot je bij nr 12 bent - rond elke speld ligt nu een lus. Ga verder met winden (let niet meer op de nummertjes) tot er 2 lussen rond elke speld liggen.
3) Knip nu de draad los van de bol en zorg ervoor dat je zo'n 60 cm hebt om verder te werken. Rijg de draad door de stopnaald en begin met het hartje van de bloem. Steek de naald onder de lus (nr. 9) naast de laatste lus (nr. 11) die je geregen hebt. Trek goed aan.
4) Maak nu stiksteken langs alle lussen: zie de foto hierboven.
5) Maak daarna nog een tweede rij steken. Duw de steken goed aan.
6) Verwijder de spelden - de bloem is bijna klaar!
7) Werk de werkdraad weg door hem een paar keer onder de draden aan de achterkant (= de kant waaraan je gewerkt hebt) te steken. Knip de draad af.
Voilà! Het resultaat!
Je kan er een simpele verpakking bijzonder mee maken. Maar wees selectief: er zijn mensen - ik noem geen namen - die de bloem zonder boe of ba meteen met het papier weggooien :(
En met een knoop een mooie broche ...
Zo, en nu hoop ik de blogdraad niet te gauw weer kwijt te raken ...
Nog even - denk ik tenminste - en ik duik weer de Blogwereld in. Ik zag net dit filmpje dat ik graag met jullie wilde delen, daarom nu al een pre-duikje voor ik de draad (haha) weer opneem ...
(En nu Naar Zee om 2 verjaardagen & 1 vaderdag te vieren bij het ruisen van de golven)
Even te veel ballen in de lucht - ik trek mij daarom een tijdje terug uit de digitale wereld om mij te beperken tot het Echte Leven. Op de valreep nog wat complimentjes om mensen te verrassen met Valentijn.
In het kader van mijn project Nice You Found Me wil ik de afscheurbare complimentjes her & der in de Wijde Wereld ophangen. En zo wijd moet die wereld niet zijn: het kleinste kamertje volstaat:
Je kan ze natuurlijk ook op je eigen spiegel plakken: wat een verrassing te lezen dat je er goed uit ziet terwijl je net ontevreden was over je ochtendgezicht!
Het idee is niet nieuw - je hebt vast al elders zo'n afscheurbare complimentjes gezien. Mijn niceyoufoundmecomplimentjes kan je hier downloaden: [KLIK] (klik op het pijltje naast het afdrukincoontje).
Geniet van het lengen der dagen, de sneeuwklokjes die zich naar het licht wiebelen en natuurlijk van de gewone dingen van het leven ...
