Een snel en efficiënt bezoek en dromen in de zon

Vrijdag bracht ik een snel & efficiënt bezoek aan de Breidag in Nieuwegein. Snel omdat ik gebouwen als het NBC erg beklemmend vind en efficiënt omdat ik er redelijk in geslaagd ben mijzelf in toom te houden. Er was zoveel moois te zien dat ik mijzelf streng had voorgehouden alleen te bezwijken voor dingen die ik zo gauw niet in mijn omgeving kan kopen.
En zo zat ik gisteren thuis met zachte blote benen in het heerlijke zonnetje geduldig een streng Lace Silky Camel tot een bolletje te winden.
In de stand van Diversan stond ik te aarzelen bij de Sarigarens toen een vrouw de verkoper aanschoot met 'O, sarigarens, die ken ik! Wat kunnen die stinken man!'. En een streng onder de neus van de verbouwereerde man duwend: 'ruik maar, zo'n sjaal wil je toch niet dragen!". Euh ... niet gekocht dus.
Bij mijn breitrofeeën ook twee boeken. Color by Kristin van Kristin Nicholas staat vol vrolijke ontwerpen. Uit haar andere boek,  Knitting with Kristin, breide ik eerder deze handschoenen 

En deze mitaines:

Die ik vervolgens alle vier (ja, alle vier!) één voor één - je vraagt je of hoe zoiets mogelijk is - verloor.
Maar de kers op de taart is toch Inka - Nordisch Stricken mit lateinamerikanischen Inspirationen van Marianne Isager.

Er staat zoveel fraais in dat het moeilijk kiezen is waarmee te beginnen. Eerst maar wat dromen over deze wondermooie truimodellen.

Paris, je t'aime (slot) - tastbare liefde

En dan natuurlijk de buit! Daar gaat het toch om. De verkopers in de Souk van Marrakesh roepen als ze een Nederlands accent horen, 'kijken, kijken, niet kopen!'. Maar dat was zeker niet het geval in de Parijse Handwerksouk, ook wel bekend als 'l Aiguille en fête.
Daar gaan we: ik ging naar  Parijs en ik kocht ...
... de kit Mini boite  à fleures van Facile Cécile:

Foto: Cote passions

... de kit Leçon de points - débutant van Un chat dans l'aiguille - een stoffen boekje om verschillende borduursteken te leren.

... en natuurlijk een heleboel boeken. De keuze was moeilijk, in Frankrijk verkopen ze zooooveel mooie handwerkboeken. De keuze viel op:
Trésors chinés van Annie Feuillebois (nu kan ik helemaal geen snippertje stof of kant meer weggooien).

Bordures de perles au crochet et à l'aiguille. Een typisch Turkse techniek maar hier beschreven door Japanners. (De mooiste stand van Provençaalse boutis op de beurs was overigens ook van een Japanse, meer bepaald van Kumiko Nakayama.)

En Cadeaux Feutrés van Facile Cécile, een hors- serienummer van Quilt Country.

Tenslotte kocht ik nog mooie draadjes voor mijn nieuwe kantklospassie.
Een paar van deze prachtige strengen bij de stand van Scharlaeken uit Brugge.

En klosjes Fil au Chinois. Ik kende dit merk niet maar werd meteen verliefd op de mooie verpakking. Op de website lees ik dat dit garen tot het begin van de twintigste eeuw een van de bekendste garens was in Europa en handwerkofielen het mythisch mooi vinden. Nu ben ik nog blijer met mijn mythische Chineesjes!

Foto: Jookies

Tjonge, jonge zal je zeggen. Wat heb jij veel uitgegeven. Klopt. Ik schreef toch al dat mijn portemonnee na de beurs onrustwekkend dunner was? En het strafste is eigenlijk dat ik, weer in het centrum van Parijs, te gierig was om een euro (1 euro!!!) uit te geven bij de luxueuze Point WC - un espace de toilettes publiques « haut de gamme » met tientallen kleurtjes WC-papier in het winkelcentrum Carrousel du Louvre.

Een mens zit soms raar in elkaar ...

Nagekomen bericht
Sabine, die zelf geen blog heeft, was ook op de beurs en stuurde mij een heleboel mooie foto's, o.a. van dit elegante pakje dat ik zo zou willen hebben (eerst wat afvallen dan) ...

Mijmeren. Neem je eigen kleur aan ....

Kerstboom eruit, voorjaarsbloemen erin.
Morgen weer aan het werk. Vandaag nog een dagje vrij om te wennen aan het nieuwe jaar. En dus tijd om een papieren exemplaar van de nieuwe Flow (een voorproefje hier [KLIK]) en een digitale versie van de eerste Marie Claire Idees van 2011 [KLIK hier] te doorbladeren.

Niets doend mijmeren over alles wat ik zou kunnen bedenken, maken, ondernemen....
En nadenken over onderstaande tekst (Spiele das Spiel) van Peter Handke die ik gisteren op de radio hoorde. "Neem de tijd,  beslis met hartstocht, bewandel zijpaden, misluk rustig, neem je eigen kleur aan". Een wenkend perspectief ....

“Speel het spel.
Breng je werk in gevaar.
Wees niet de hoofdpersoon.
Zoek de confrontatie. Maar doe het opzettelijk.
Vermijd bijbedoelingen.
Verzwijg niet.
Wees week en sterk.
Wees slim, steek je nek uit en veracht de overwinning.
Kijk niet toe, bewijs niets,
Maar blijf in alle tegenwoordigheid van geest open voor tekens.
Laat je ogen zien, laat anderen erin kijken, zorg voor ruimte
en beschouw ieder in zijn eigen perspectief.
Beslis alleen met hartstocht.
Misluk rustig.
Neem vooral de tijd en bewandel de zijpaden.
Laat je af leiden. Neem om zo te zeggen vakantie.
Houd je niet doof voor geen boom, voor geen water.
Trek je terug in jezelf als je daar zin in hebt en gun je de zon.
Vergeet de mensen in je naaste omgeving,
verstevig je banden met onbekenden,
buig je over bijzaken, wijk uit naar de verlatenheid,
vermoord het noodlotsdrama, veracht het ongeluk,
analyseer het contrast.
Neem je eigen kleur aan, tot je in het gelijk staat,
en het ruisen van de bladeren zoet wordt.”

Uit: Über die Dörfer, Peter Handke

R. Magritte - Le faux Miroir (1982)

De koningin breit

Op de grond lag een grote stapel boeken en een beetje verder stonden een aantal collectebussen. Een spandoek nodigde treinreizigers uit boeken uit te zoeken en op vrijwillige basis geld te doneren. Mijn blik viel meteen op een onooglijk blaadje met kruisjessteekmotieven. Het bleek Ariadne nr. 244/15 april 1967/90 cent/Belgie 15 F te zijn. Dat kon ik niet laten liggen!In de bus naar huis las ik op de intropagina een bericht van de redactie dat mij, althans ten dele, zeer actueel in de oren klonk:
{Het hieronder afgedrukte artikeltje vonden wij in de Telegraaf van 18 maart jl.; geen schokkende informatie, maar ... ook wij zijn een tikje teleurgesteld.
Een tikje teleurgesteld is koningin Juliana geweest, toen prinses Beatrix haar zei, dat zij geen behoefte had aan eigengebreide babykleertjes.
Anders dan prinses Beatrix, die in het geheel niet houdt van de kunst van breiwerken e.d., is de Koningin er bijzonder op gesteld. Vooral in dagen van kabinetscrisissen, zoals we nu beleven, breit de Koningin heel graag, het biedt haar de gelegenheid om na te denken over de problemen, die aan zulk een crisis verbonden zijn en het ontspant haar.
Koningin Juliana begreep de wens van haar oudste dochter, die uit het hele land babykleertjes krijgt toegezonden en er dus al meer heeft dan een baby kan gebruiken, maar zij is ondanks de wens van prinses Beatrix dapper voortgegaan met breien.}

Arme Juliana: getrouwd met een schavuit van Oranje en dan een dochter die haar huisvlijt niet op prijs stelt! Maar het toont haar karakter dat ze gewoon dapper verderging ...
Wat denk je, zou Beatrix, op haar oude dag, in Lech toch niet stiekem hebben zitten breien voor haar kleinkinderen om te bekomen van het bericht dat het kabinet Balkenende IV demissionair was?
Vooruit, nog een paar foto's uit de Ariadne, eentje voor haar, omdat ze zo van uiltjes houdt (klik erop om het te vergroten). En eentje (reclame voor DMC), zomaar, omdat die er zo sympathiek ouderwets uitziet. Zit jij ook wel eens zo parmantig te borduren op de knie van je DH? Jij met je benen elegant in elkaar gedraaid en hij ook thuis netjes in pak ...

Mooi zonder model

‘Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden’. Dat maakt men vrouwen al eeuwen wijs. En braaf snoerden Chinese vrouwen hun voeten en Europese vrouwen hun taille (soms tot 40 cm!!) in. De slinger van de geschiedenis zorgde voor een tegenbeweging: Mao verbood de martelende schoentjes en dank zij de reformbeweging die het corset in de ban deed, konden vrouwen weer ademhalen.Foto: Nationaal Archief
Maar er kwamen weer nieuwe en misschien nog ingrijpender schoonheidsidealen, gepersonifieerd door modellen met een taille van een vierenhalfjarig kind, die 23 procent minder wegen dan de gemiddelde vrouw (voor 30 jaar was dat nog 8 procent). Wie de documentaire Beperkt Houdbaar van Sunny Bergman heeft gezien, weet tot welke krankzinnige gevolgen dit geleid heeft: mooie jonge meisjes die de meest dwaze ingrepen laten verrichten en gewetenloze plastische chirurgen die aanbieden je lichaam à la carte te veranderen,Maar er is hoop! Brigitte, het grootste Duitse vrouwenblad, heeft al die te magere en gefotoshopte modellen de deur uit gedaan en werkt vanaf het huidig nummer enkel nog met ‘echte’ mensen: een verkoopster, een lerares, een kokkin en wie weet binnenkort wel met jou ;). En het resultaat mag er zijn! Prachtige fotografie, mooie styling, ware schoonheid. Een rond buikje hier, een rimpeltje of niet-klassieke neus daar, dat is toch alleen maar ontroerend?
De Bodyshop en Dove gingen Brigitte voor, ik hoop dat anderen het voorbeeld van Brigitte zullen volgen …

{Geheim!}

Ik schrijf dit in het kleinste lettertje dat er is. Want ik weet een Geheim! En ik wil het alleen aan jou verklappen. De anderen mogen het niet weten. Dus SSSSTTT!
Het geheim zijn de boeken uit Frankfurt. Ken je de Frankfurter Buchmesse? Die vindt elk jaar in oktober plaats in de reusachtige jaarbeurshallen van Frankfurt. Uit de hele wereld komen uitgevers om rechten op boeken te kopen en te verkopen. De boeken in hun stands worden niet verkocht, ze staan er enkel om ze te laten zien. Maar wat te doen met de boeken na de Buchmesse? Ze zijn niet meer helemaal fris en de boeken weer naar huis versturen is een dure grap. De mensen van de Slegte wisten wel een oplossing: elk jaar kopen ze tonnen boeken op voor een appel & een ei en verdelen die over de verschillende filialen. En dus kan je, als je geluk hebt, enkele weken na de Frankfurter Buchmesse de allermooiste & allernieuwste handwerkboeken (en natuurlijk ook andere boeken) bij de Slegte kopen. Je moet er dan wel snel bij zijn! Een paar dagen geleden kocht ik in Utrecht Natural Nursery Knits (2009) en Stitch, Cloth, Paper & Paint (2009), allebei voor 5 euro en Machine Made Patchworks (zie foto hieronder) voor 2,50 eur0. Ik was vandaag bij de Slegte in Den Haag maar daar was ik kennelijk al te laat ...
Waag je geluk als je toevallig in de buurt van de Slegte bent. Maar: zoals afgesproken, niet sverklappen, he?!?!

Zouden ze het redden?

Ik ben steeds verbaasd als ik zie dat er weer een nieuw tijdschrift is toegevoegd aan het reeds immense assortiment. Je zou denken dat het aantal kopers toch eindig is. Zeker in de huidige Barre Tijden. Maar ik heb de indruk dat Flow het goed doet. En vandaag zag ik nummer 01 van Quilt & Zo liggen. Ik heb het gekocht en er met veel plezier in gekeken. Nieuwsgierig? Op de website kan je zelf in het blad bladeren. Zouden ze het redden?

Huisje zonder papier?

Is dat bij jou ook zo? Dat eeuwige gevecht tegen het papier? Kranten, reclame, rekeningen, folders, tijdschriften, ansichtkaarten, bonnetjes enz... Hoeveel je ook weggooit, binnen de kortste keren ligt er weer een stapel papier op tafel, op een stoel, in de gang. Toch weet ik niet of digitale tijdschriften iets voor mij zijn. In een tijdschrift bladeren is toch een vorm van escapisme: even onderuitgezakt wegdromen in een andere wereld. Zou dat ook lukken bladerend in de digitale versie van tijdschriften die je nu kan 'kopen' zoals het breitijdschrift Yarn Forward, het haaktijdschrift Inside Crochet, mijn favoriete Country Living of het tijdschrift Sew it? Ik weet het niet ...
Wat ik wel weet is dat ik met veel plezier het nieuwe nummer van Handwerken zonder Grenzen (nummer 152) heb gekocht. De nieuwe aanpak trok mij meteen aan en toen ik bij het artikel ' een Huswif' het patroon van een zeemeermin zag, ben ik meteen naar de kassa gerend. Dadelijk ga ik even aan de sleur van het bestaan ontsnappen, lekker met een papieren tijdschrift in de zon ...

Maandagpost

Maandagpost is meestal leuke post want vaak uit het buitenland. Zo ook vandaag. Kerstwensen van Verre Vrienden en het winter 2009 (!) nummer van SEW Somerset - the art of creative sewing with mixed media. Laat het buiten maar winteren, ik vermaak mij wel ...

Poches Pochettes

Het was niet moeilijk om te verzinnen wat de Sint voor mij moest meebrengen uit Frankrijk. Het nieuwe boek van Léa Stansal natuurlijk! Kennelijk ben ik vorig jaar braaf genoeg geweest want in de zak van Sinterklaas zat Poches Pochettes. Zoals ook in haar vorige boek La trousse à couture vertelt Léa Stansal in Poches Pochettes een poëtisch en filosofisch verhaal.
Temidden van een dromerig universum van originele creaties leert de heldin van het verhaal, Maïdeleh, haken. Léa Stansal vergelijkt de zeven basishaaksteken met de zeven muzieknoten waarmee een musicus eindeloos veel combinaties en melodieën kan maken. Het spel van steken en kleuren kan je leven blijer maken en de melancholie verdrijven. Achter in het boek staan alvast 20 projecten om schitterende tasjes te maken in een mix van verschillende handwerktechnieken.
Het lijkt mij heerlijk om een workshop te volgen bij Léa Stansal. Wil je meer zien van de wereld van Léa Stansal? Klik dan [hier] of [hier].

Il est arrivé ...

Le nouveau Marie Claire Idées est arrivé ...
Eerst de pret van het bladeren & dromen, daarna van het maken. En als het tweede er niet van komt, heb ik toch het eerste gehad ...

Sexy lingerie

Dinsdag schreef ik over de Poolse omaatjes die nu sexy lingerie haken in plaats van de traditionele kleedjes. Je hebt ongetwijfeld meteen 'Schlesische Spitze für den Po' besteld in het Poolse Koniakow. Zeg die bestelling maar meteen af: gisteren zag ik in de tijdschriftenwinkel het nieuwste boekje in de Phildar/marie claire reeks. In Fashion en Haakwerk vind je naast truien, sjaals enz. ook 'op het lijf geschreven haakwerk: vrouwelijk en sensueel'. Met een paar bolletjes zwart perlé garen en een haaknaald 2,5 maak je je eigen sexy jurk en body ...