Zalige Moederkesdag!

Beetje zoet plaatje ...
Voor alle zoete moedertjes: Zalige Moederkesdag!
(Het lijkt nu wel of dit een Goede-Wensen-Blog wordt!)
Nagekomen bericht:
Zij mailde mij dat ze dezelfde kaart op haar moederdagblog had gezet en de tekst vertaald had voor haar moeder. Dus: als je de tekst in het Nederlands wil lezen klik dan door naar hier.

Ze kwamen niet ...

In tegenstelling tot andere jaren, was ik gisteren, 11 november, voorbereid op Sint-Maartenliedjes zingende kinderen. Dit jaar zou ik niet snel, snel nog e.e.a. bij elkaar moeten grabbelen. Ik had wat bekertjes tot cadeaupakjes gevouwen en gevuld met 'Oudhollandse' snoep. Maar er kwamen geen kinderen! Geen lantaarntjes, geen liedjes, geen vrolijk gelach. En ik zit hier nu met al die snoep ...

Ik vertelde dit aan mijn Oude Moeder tijdens ons dagelijks telefoongesprekje. Tot mijn verbazing zei zij dat in de tijd van haar moeder - mijn oma dus - kindertjes in Antwerpen met Sint-Maarten cadeautjes kregen en niet met Sinterklaas. Daar had ze nog nooit over verteld. Een mensengeheugen is duidelijk een eindeloos reservoir aan herinneringen.

 Alfred Ost - Sinte-Mettezingers

Maar ze verbaasde mij nog meer! Ik opperde dat Sint-Maarten misschien een oplossing zou zijn voor de hele Sinterklaasdiscussie - die we allebei nogal overdreven vonden. "Ach", zei ze, "gelukkig hoeven wij dat probleem niet op te lossen. Laat Bourgondië maar waaien!". 'Laat Bourgondië maar waaien'??? Die uitdrukking had ik nog nooit gehoord. Iemand van jullie wel? Geweldig toch dat een 89-jarige je nog steeds kan verrassen?
Overigens: volgens Fokke & Sukke in de NRC gisteren zou mevrouw Shepherd van de VN-commissie Sint-Maarten ook niet goedkeuren ...

Ik heb de boon! Ik ben koning!

 Bron: Wikimedia

Irritant he, als mensen zeggen: 'dat had ik nog voor jou willen kopen/doen/meebrengen, maar ...'.  Dan denk je: waarom heb je dat dan niet gekocht/gedaan/meegebracht? En waarom vertel je daarover nu dat niet het geval is? Anders was ik/jij niet ontgoocheld geweest!
En nu doe ik hetzelfde! Ik had vandaag, Driekoningen, een paar dingen willen laten zien: onze mooie driekoningenbeeldjes, zelf meegebracht uit Napels en de heerlijke Galette des rois die mijn dochter meebracht uit Parijs. Maar de beeldjes heb ik net opgeruimd - ze zitten nu ingepakt in een doos in een krat in de kelder. Driekoningen is namelijk de dag om de kerstboom eruit te zwieren en de kerstversiering op te bergen. (Heerlijk om het huis in kerstsfeer te brengen maar nog prettiger als al die rommel - zo lijkt al dat mooie spul na Kerstmis - weer weg is. Vinden jullie dat ook?). 
En de Galette des rois? Die heb ik woensdag al samen met mijn dochter-aan-zee en Elena opgegeten (foei!). Die kan is dus ook niet laten zien.
Wat te doen? In het 'echte' leven kan je niet zomaar ergens binnenstappen en beeldjes en driekoningentaarten stelen. Op Internet kan dat wel. En dat heb ik dus gedaan - wel netjes met een bronvermelding, dat weer wel. Sorry voor & dankjewel aan de rechtmatige eigenaars ...

Bron: La cabane aux délices

Mijn vader bakte vroeger voor Driekoningen een cake (een 'quatre quart') waarin een boon verstopt was. Als je de boon had, was je koning en mocht je een kroon dragen. Dan was je heel blij - al wist je eigenlijk niet waarom.

Bron: Mnioo

In de galettes des rois die ze rond deze tijd in Frankrijk verkopen (met een papieren gouden kroon), zit een 'fève' vertstopt. Vroeger vaak kleine porseleinen beeldjes, nu vaak plastic dingetjes.

 Bron: Coco & me

Op 6 januari gaan kinderen in Antwerpen, zoals wij vroeger, verkleed als koningen langs de deur, zingend en bedelend om geld en snoep:

Driekoningen, Driekoningen,
geef mij 'ne nieuwen hoed;
M'nen ouwen is verslete,
ons moeder mag 't nie weten.
Onze vaoder heget gèld
op de rooster geteld.

Wat dat betekent? Geen flauw idee! Dat zoek ik volgend jaar wel uit. Nu ga ik blauwe druifjes kopen, in de illusie dat het snel voorjaar wordt. Alhoewel, deze week zag ik honderden krokussen op het Haagse Lange Voorhout. Mooi om te zien, maar niet normaal ...

 Onscherp bewijsstuk. Mijn i-phone noch ik waren dronken ...

Zalig Pasen!

Ja hoor! Ook de paashazen van tegenwoordig zijn brutaaltjes. Ik betrapte er vandaag eentje in flagrante delicto - op heterdaad - in mijn vierkantemetertuintje. Hij had mooie paaseieren tussen de opschietende raapstelen en lekkere paaseieren (van Callebautchocolade!!!!) tussen de ontluikende radijzen gelegd.
Uiteraard worden ze in dank aanvaard - de chocoladen eieren zullen morgen na het paasontbijt wel spoorloos verdwenen zijn. Ik hoop dat de paashaas of de paasklokken ook bij jullie langs komen. Ik wens iedereen alvast een Zalig Pasen!

Ook over Pasen:

Paaseierdopjetutorial

Hari Kuyo - Eerbied voor de dingen ...

Aandacht en liefde. Of je nu kinderen opvoedt, het eten kookt of handwerkt, aandacht en liefde zijn de belangrijkste 'benodigdheden'. En daarbij hoort ook eerbied voor de dingen. In onze wegwerpmaatschappij is dat niet zo evident. Wij springen nonchalanter om met spullen dan onze ouders en onze kinderen achtelozer dan wij. In Japan zal het wel net zo zijn. Maar vandaag in de Sensoji temple in hartje Tokyo niet. Al 400 jaar komen kimonomaaksters op 8 februari naar die tempel om Hari-Kuyo te vieren, het ‘Festival van de Gebroken Naalden’. Ze danken hun naalden voor het harde werk door ze in brokken tofu te steken. Deze  traditie heeft zijn wortels in het Boeddhisme maar stoelt op het oude Shintoistische animistisch geloof dat alle dingen een ziel en een geest hebben. 

En zeg nu zelf, je hebt vast al wel eens gefoeterd op naalden die braken of die plots vielen en nooit meer gevonden werden. Maar kan je je een leven zonder naalden voorstellen? Nee toch? Dus een beetje meer eerbied voor die schijnbaar nederige objecten is toch wel op zijn plaats - al was het maar een dag of zelfs maar een uur.
Dat vond zij ook en ze riep daarom iedereen op om op 8 februari een uurtje of zo op een of andere manier bezig te zijn met naalden. Dat heb ik dan ook gedaan. Eindelijk, eindelijk heb ik een naaldenmapje afgewerkt dat al jaren op de laatste steekjes lag te wachten.

't Was vandaag een drukke dag - ik treinde kriskras door het jubelende land - het binnenwerk verdient daardoor niet de precisiehoofdprijs maar daar ging het dan ook niet om. De bedoeling was een diepe buiging te maken voor Zuster Naald.

Dat wij nog lang mogen genieten van deze uitvinding van onze zusters/broeders uit lang vervlogen tijden ....

Oudste (benen) naalden,

ongeveer 12.500 jaar oud,

gevonden in Frankrijk

Nieuw(-)jaar

Mijn hoofd was vandaag nog wat wazig van de champagne en de kruitdampen gisteren in onze straat. Een dag om na een kort wandelingetje lui op de bank te hangen en bordurend de onvermijdelijkheid van de Nieuwjaarsprogrammering te ondergaan:  het concert van de Wiener Philarmoniker vanuit de Gouden Zaal van de Wiener Musikverein en natuurlijk het skischansspringen in Garmisch-Partenkirchen. Sissi, Schicksalsjahre einer Kaiserin laat ik dit jaar maar eens onbekeken voorbijgaan.
Toen de levensgeesten enigszins waren teruggekeerd was er het feestelijke openen van de agenda van het nieuwe jaar om er in keurig schrift - de aantekeningen worden kribbeliger naarmate het jaar vordert - de eerste afspraken in te noteren. Wat zal er op 31 december 2011 allemaal instaan???
Morgen gaan we nog even verder met proosten op het nieuwe jaar.

Dit keer bij mijn dochter-aan-zee (en Elena!). Haar Franse man die accordeon speelt (een beetje Fransman speelt op de musette, toch) krijgt als aardigheidje deze 2011-accordeon-kalender die ik vouwde naar dit [KLIK] model.

En dan, op 3 januari: back to normal ...

Zalig Kerstmis!

Telkens als we in Napels zijn - en daar passeren we steeds op weg naar ons Geheim Eiland - moet en zal ik naar de Via San Gregorio Armeno, onderdeel van de decumanus: straatjes die nog door de Romeinen zijn aangelegd. In de winkeltjes werken ambachtslui al eeuwen lang, van generatie op generatie en jaar in jaar uit, dag in dag uit aan presepe, kerststalletjes, kerstfiguurtjes en alles dat daarbij hoort. Hele families - vader, moeder, zoon, dochter, schoondochter - knutselen stalletjes (of beter stallen!) in elkaar en boetseren en beschilderen beeldjes van het kindje Jezus, Maria, Jozef, engeltjes, herders, koning en de gebruikelijke beesten. Geen twee figuurtjes zijn hetzelfde.

Maar daar blijft het niet bij, met onbegrensde fantasie wordt heel uitbundig gewerkt aan grootse dorpstaferelen met alles wat daarbij hoort. Bakkers, wolkaarders, koperslagers, wijnhandelaren met al hun toebehoren, een klaterend waterrad, een flakkerend vuur,  een draaiend spit je kan het zo gek niet bedenken.

En natuurlijk kunnen Padre Pio, Berlusconi, Obama - of wie dat jaar ook de (anti-)held was - niet ontbreken.

Elk jaar kopen we een beeldje of dingetje als een wijnkruik, een kratje vis of een mandje paddenstoelen. Soms kopen we de verkeerde grootte zodat een herderinnetje een reuzin blijkt. Misschien moeten we nu maar stoppen want inmiddels is er al een hele volksoploop bij het kribbetje.

Maar een ding ontbreekt nog - daar kunnen we ons echt nog in uitleven: het stalletje zelf! Da's voor de volgende keer - als het in de koffer past.
Nu wens ik iedereen een Zalig Kerstmis! Geniet ervan en denk ook aan de ware betekenis van die dag - wat die voor jou ook mag zijn ...

Misschien vind je dit ook wel leuk:

- Allemaal engelen - patroon gehaakte engeltjes

- Cranberry's met steranijs en Grand Marnier

- Hennepteelt - kersthangertje van vilt en henneptouw

O denneboom, wat zijn uw blaad'ren wonderschoon ...

Gisteren een heel mooie maar veel te dure kerstboom gekocht. Na de gebruikelijke discussie tussen mijnheer & mevrouw 'l Heure Bleue. Mevrouw noemt de prijs buitensporig en vindt een kleiner boompje, zo eentje dat op tafel kan staan, ook wel goed. Mijnheer vindt Kerstmis zonder Grote Boom volstrekt, ja totaal zinloos. En ja, wat doet een wijze (???) vrouw dan ....
In de boom altijd dezelfde dingetjes, zoals het engeltje dat Dochter - toen nog dochtertje - ooit maakte.

Per jaar mag ik van mezelf 1 nieuw ding kopen - bijvoorbeeld de kersthangers van Return to Sender bij de HEMA (dan koop je iets moois en ben je tegelijkertijd ook Goed!).
En om te bewijzen dat een klein boompje niet alleen heel goedkoop maar ook bijzonder kan zijn, vouwde ik onder de neus van mijnheer 'l Heure Bleue een tijdschrift tot een papieren kerstboom volgens de tutorial van Renee Anne.

Zo werd een zomereditie van Seasons gered van de papiercontainer en omgetoverd tot een nuttig winterding ....
[De oplettende lezer heeft misschien opgemerkt dat de achtergrondkleur van mijn blog is aangepast aan de kerstsfeer. Wees gerust: ooit wordt het leven (en dus winkels, straten en blogs) weer normaal.]

Allerzielen: een berichtje dat niet somber hoeft te zijn

Allerzielen, de Dag van de Doden. Zaterdag ben ik op de graven van geliefde doden - helaas een groeiend aantal - bloemen gaan leggen zodat ze er vandaag feestelijk bijliggen. Maar de dood is niet alleen maar somber, in Rusland bijvoorbeeld gaan mensen muziek maken, wodka drinken en picknicken bij het graf.

Leben ist sein zum Tode, zei Heidegger. Gelukkig is het leven wel wat meer dan dat, maar het begint met geboren worden en eindigt met sterven. Daar is weinig aan te doen. Waar je geboren wordt kan je niet kiezen, maar waar je begraven wordt misschien wel. Het kerkhof op ons Geheim Eiland is wel een van de mooiste plekken voor de rest van je dood. In en graf uitziend over de purperen zee en overwoekerd door wilde venkel. En als dan af en toe iemand een glaasje grappa komt drinken of een bord koude Parmigiana di Melanzane eten ... De dood kan mooi zijn.

Vrijheid, ik schrijf jouw naam ...

Voor 5 mei "Liberté" van Paul Eluard, een gedicht dat door vliegtuigen van de RAF in duizendvoud werd uitgestrooid boven bezet Frankrijk. Een poetische regen van troost & hoop. Fernand Léger illustreerde het gedicht in 1953.

Liberté

Sur mes cahiers d'écolier
Sur mon pupitre et les arbres
Sur le sable sur la neige
J'écris ton nom

Sur toutes les pages lues
Sur toutes les pages blanches
Pierre sang papier ou cendre
J'écris ton nom

Sur les images dorées
Sur les armes des guerriers
Sur la couronne des rois
J'écris ton nom

Sur la jungle et le désert
Sur les nids sur les genêts
Sur l'écho de mon enfance
J'écris ton nom

Sur les merveilles des nuits
Sur le pain blanc des journées
Sur les saisons fiancées
J'écris ton nom

Sur tous mes chiffons d'azur
Sur l'étang soleil moisi
Sur le lac lune vivante
J'écris ton nom

Sur les champs sur l'horizon
Sur les ailes des oiseaux
Et sur le moulin des ombres
J'écris ton nom

Sur chaque bouffée d'aurore
Sur la mer sur les bateaux
Sur la montagne démente
J'écris ton nom

Sur la mousse des nuages
Sur les sueurs de l'orage
Sur la pluie épaisse et fade
J'écris ton nom

Sur les formes scintillantes
Sur les cloches des couleurs
Sur la vérité physique
J'écris ton nom

Sur les sentiers éveillés
Sur les routes déployées
Sur les places qui débordent
J'écris ton nom

Sur la lampe qui s'allume
Sur la lampe qui s'éteint
Sur mes maisons réunis
J'écris ton nom

Sur le fruit coupé en deux
Dur miroir et de ma chambre
Sur mon lit coquille vide
J'écris ton nom

Sur mon chien gourmand et tendre
Sur ces oreilles dressées
Sur sa patte maladroite
J'écris ton nom

Sur le tremplin de ma porte
Sur les objets familiers
Sur le flot du feu béni
J'écris ton nom

Sur toute chair accordée
Sur le front de mes amis
Sur chaque main qui se tend
J'écris ton nom

Sur la vitre des surprises
Sur les lèvres attentives
Bien au-dessus du silence
J'écris ton nom

Sur mes refuges détruits
Sur mes phares écroulés
Sur les murs de mon ennui
J'écris ton nom

Sur l'absence sans désir
Sur la solitude nue
Sur les marches de la mort
J'écris ton nom

Sur la santé revenue
Sur le risque disparu
Sur l'espoir sans souvenir
J'écris ton nom

Et par le pouvoir d'un mot
Je recommence ma vie
Je suis né pour te connaître
Pour te nommer

Liberté.

Uit: Poésie et vérité (1942)
De enige vertaling van het gedicht vond ik hier. Het is een 'matchoefening': je moet zelf zoeken welke Nederlandse strofe bij welke Franse strofe hoort. Kan je meteen je Frans oefenen ;)

aprilvis

Geniet je een beetje van 1 april? Al iemand/zelf beetgenomen?
Heb je bijvoorbeeld de NRC-next van vandaag gezien? (letterlijk een dure grap!)
Vandaag presenteren de 20 werkgroepen hun adviezen om miljarden te bezuinigen. Dat zijn geen aprilgrappen, vrees ik ...

Over de Diepe Oceaan

Lieve Luitjes, ben even de Diepe Oceaan over. Een Verre Dienstreis brengt mij weer naar Suriname (nee, ik klaag niet over mijn baan). 't Wordt wel aanpassen van druilerig, grijs laagland naar de warme, veelkleurige tropen ...
Ik hoop dat ik maandag, tussen de afspraken door, tijd heb om Holi Paghwa mee te beleven, een Hindoefeest dat in Suriname (meer dan een kwart van de Surinamers is Hindoestaans) uitbundig wordt gevierd met dans, zang, lekker eten en het strooien met gekleurd poeder, parfum en gekleurd water.
Tot in maart!

Zoen van Valentoen!

Koud sneeuwhartje, zomaar op straat, op weg naar mijn werk.
Warme hartjes van Lil Fish Studios:Digitaal hart, met Shape Collage automatisch gemaakt van foto's op mijn blog (wat een leuk speeltje!):Hier willen sommige mensen Valentijn niet vieren, want te commercieel. In Pakistan mogen sommige mensen Valentijn niet vieren, want te Westers.Hoe dan ook - voor iedereen een Zoen van Valentoen!

KerstPopUpKaart

Er zijn genoeg kerstkaarten te koop in de winkel, zou je zeggen. Maar er is steeds die drang in mij om de dingen zelf te maken. En zeg nu zelf, het is toch heerlijk om - terwijl het buiten vriest en de tuin wit straalt onder een feestelijke kleed van sneeuw - met papier & schaar in de weer te gaan, denkend aan je dierbaren. Ik had aanvankelijk iets uitzinnigers bedacht met zelfgeschept papier maar dat leek geen succes te worden. Ik weet niet meer hoe ik bij de Christmas Tree Pop Up Card kwam, maar het simpele ontwerp beviel mij wel, tenslotte wil ik tientallen kerstkaarten maken. Op Internet zocht ik naar een afbeelding met een 'Victorian Christmas Tree' waarvan de afmetingen pasten bij het ontwerp. (Op de foto is het driemensionale niet helemaal duidelijk).De wensen heb ik geprint op halfdoorzichtig kalkpapier dat ik met een splitpen bevestigd heb aan de kaart. Zo krijgt de kerstboom meteen ook een gouden piek! Jou wil ik natuurlijk ook fijne feestdagen wensen en een mooi & duurzaam, niet 'druk, druk, druk' 2010 ...

Zwarte Pieten naar King's Mountain

Die Zwarte Pieten toch! Petje af voor hun energie & stiptheid! Zeven zeeën en zeven bergen hebben ze overwonnen om tijdig een pakje af te leveren bij het houten huis, diep in het bos op King's Mountain. J & A hebben als bewijs van ontvangst bovenstaande foto's gestuurd. En zoals ik hier al schreef, negeren we de duizenden kilometers die ons scheidt, en vieren we samen Sinterklaas.
Hier aan deze kant van de oceaan is het nog een drukte van belang. Zo bleek de Viltpiet nog maar een beginner, de Mary Jane slippers voor mijn dochter zijn net af. Ik hoop dat ze droog zijn voor het heerlijk avondje begint. De Kookpiet heeft gisteren gelukkig al een lekkere Boeuf Bourginon voorbereid. Maar Sint zit zijn hoofd nog te pijnigen over rijmpjes en versjes. En dan moet hij alles nog sierlijk overschrijven op het vers geschepte papier dat ook nog ligt te drogen ...Sint & zijn Pieten zijn bij jou vast al (bijna) klaar met hun werk. Geniet lekker van het Heerlijk Avondje!

Geen Shirley Temple

We zetten onze Verre Zoon altijd op de piano met Sinterklaas. Zo kan hij, ingelijst in het laptopscherm, duizenden kilometers ver weg toch met ons meevieren. We lezen sinterklaasverzen voor en drinken op elkaars gezondheid, wij met wijn aan de avondfeesttafel, hij met een grote beker koffie aan de ochtendwerktafel.
Maar een ding kan (vooralsnog?) niet: cadeautjes uitwisselen. Daar moeten we lang op voorhand aan denken. Een paar dagen geleden heb ik een grote doos de wijde wereld ingestuurd (dure grap overigens!).In de doos natuurlijk marsepein, een potje pepernoten en chocoladeletters maar ook allerlei verrassingen. Voor A, de vriendin van J, haakte ik Mary Jane slippers. Ik had ze bij haar gezien en was er meteen verliefd op. Het patroon is hier te vinden.
Bij Mary Jane shoes denk je misschien aan Shirley Temple. A. lijkt bepaald niet op haar maar ik denk wel dat ze blij zal zijn met de kleuren van de slippers - volgens mij zijn groen en bruinoranje namelijk haar lievelingskleuren. Ik hoor het wel op 5 december als zij en J. ons aankijken vanop de piano ...