zaterdag 19 april 2014

Zalig Pasen!

Grote bedrijvigheid in de Paasbranche: in de Noordelijke landen krijgen de paashazenteams hun laatste instructies. De kerkklokken uit de Zuiderse landen hebben inmiddels Rome verlaten, zwaar beladen met chocolade-eieren. Volgens het ANP zullen ze morgen (Paaszondag) rond 6.39 u in onze contreien arriveren.
Klokken of paashazen - de eierdopjes staan hier klaar om de eieren te ontvangen. Met dank aan de ANWB, Eigen Huis en de ASN-bank voor het mooie security papier aan de binnenkant van hun enveloppen - prachtig origamipapier! En met dank aan deze tutorial
 Zalig Pasen iedereen!!

dinsdag 15 april 2014

Popje-zonder-naam is een beetje zenuwachtig

Popje-zonder-naam is een beetje zenuwachtig. Zenuwachtig voor morgen en voor haar toekomst.
Vandaag was nog een gewone dag waarom Popje-zonder-naam gewoon naar school ging. Ze zong, maakte sommen en kleurde met de potloodjes uit haar rode boekentas.
Na school ving ze kleurige vissen en stopte die in haar emmertje. Daarna speelde ze met haar oranje bal in een zee van roze bloemblaadjes.
Ze ging vroeg slapen. Eerst ruimde ze haar kleren en spulletjes netjes op.
 Ze sloot het geheime luik,
 legde er een matrasje op
 en een zacht hoofdkussentje met een lief gehaakt randje.
In haar onderbroek kroop ze met haar knuffeltje - Beertje-zonder-naam - in bed,
 lekker warm onder een dekentje
 met een zachte voering.
Deurtje dicht en laat het zandmannetje nu maar komen. Met zo'n makkelijke magnetische sluiting zal dat vast wel lukken.
Maar nu ligt Popje-zonder-naam toch nog even te tobben: morgen is het de Grote Dag dat ze naar haar nieuwe moeder vertrekt: de jarige Elena. Dan krijgt ze eindelijk een Echte Naam, hoopt ze. Om een goede indruk te maken, trekt ze morgen haar feestjurk aan, een jurk met toverballetjes - net als de jurk van haar nieuwe mamma.
En in haar mandje zit lekkere fruit voor de jarige. Natuurlijk neemt ze haar knuffeltje mee zodat ze niet helemaal alleen is bij de nieuwe mamma in het nieuwe huis.
Nu ik er goed over nadenk, ben ik eigenlijk de overgrootmoeder van Popje-zonder-naam. Maar als maker toch ook een beetje de 'biologische' moeder. Beetje gek eigenlijk: hoe kan je nu de moeder zijn van het kind van je kleinkind???
Nu hoop ik maar dat het nieuwe moedertje een beetje lief zal zijn voor Popje-zonder-naam en haar niet achteloos onder in een speelgoedmand laat verpieteren. Ik heb Popje-zonder-naam alvast gerustgesteld en gezegd dat ze altijd weer bij mij terecht kan ...
[Voor Popje-zonder-naam en haar attributen heb ik - met grote vrijheid (zoals een gewoon hoofd in plaats van een waterhoofd) - gebruik gemaakt van het boek van Isabelle Kessedjian]

donderdag 10 april 2014

Het meisje met de meeste taart

Welk vierjarig meisje wil nu niet het meisje zijn met de meeste taart? Een Elena wil dat zeker wel. Zoals ze het meisje wil zijn met de meeste legoblokjes, de meeste treintjes, de meeste uitgeknipte paaseitjes, de meeste kleurpotloden (ja, ook met dat ene rode potlood dat broertje Matti nog aarzelend in zijn handjes houdt).
En dus maakte ik een Ik-wil-het-meisje-met-de-meeste-taart-zijn-jurk voor haar verjaardag volgende week. Het meisje moest een prinses zijn en het rokje een tutuutje. Het prinsesje vond ik op Internet – met wat computergegoochel en transferpapier werd het plaatje precies hoe ik het wilde.
Het jurkje groeide organisch – zonder patroon. Een T-shirt van de Hema, een lapje rode stof uit de la, een stuk oude vitrage, wat lintjes.
In het tutuutje wilde ik toverballetjes verstoppen zoals ik bij haar zag. Dus toen ik op een handwerkmarkt bakjes vol kleurige, Nepalese viltballetjes zag, wilde ik best het vrouwtje-met-de-meeste-viltballetjes zijn.
Puur toeval overigens dat de balletjes en de stof zo goed bij elkaar passen ...
Denk je niet dat je met zo’n jurkje dansend door het leven gaat? Zeker als je rokje zwiert en kleurige balletjes pirouettes maken.
(PS: de foto's zijn niet van superieure kwaliteit, ik maakte ze snel met mijn i-phone 's morgens om 7 u bij het licht van de ochtendzon voor ik naar mijn werk vertrok).

zondag 30 maart 2014

Und März ist noch nicht Mai ...

Theodore Robinson, Apple Blossoms

Frühling
Nun ist er endlich kommen doch
In grünem Knospenschuh;
"Er kam, er kam ja immer noch",
Die Bäume nicken sich's zu.

Sie konnten ihn all erwarten kaum,
Nun treiben sie Schuss auf Schuss;
Im Garten der alte Apfelbaum,
Er sträubt sich, aber er muss.

Wohl zögert auch das alte Herz
Und atmet noch nicht frei,
Es bangt und sorgt: "Es ist erst März
Und März ist noch nicht Mai."

O schüttle ab den schweren Traum
Und die lange Winterruh:
Es wagt es der alte Apfelbaum,
Herze, wag's auch du.

Theodor Fontane (1819-1898)

We weten niet wat Mei zal brengen maar Maart was zoet & zonnig.  Ik wens iedereen nog twee zoete, zonnige maartdagen!
En: Durf te Dromen!

zaterdag 22 maart 2014

Slimmer dan een sluwe vos ...

Op de eerste lentedag van dit jaar stond Meneer Vos net wat te dromen tussen de bedwelmende geur van hyacinten toen hij ineens een luid getok hoorde. Het was Mevrouw Kip die trots haar nieuwste ei stond te bewonderen
Het water liep Meneer Vos meteen in de bek: 'wat een lekker brokje zeg, wat een mollig kippetje'. In gedachten liep hij al met Mevrouw Kip in zijn armen door het groene bos, op weg naar de grote kookpot van Mevrouw Vos.
Voetje voor voetje sloop hij dichterbij.
Maar tussen de gele viooltjes lag alleen nog maar een kakelvers ei. 'He? Waar is dat kippetje nou?'
Ja, die Mevrouw Kip is ook niet van gisteren: ze had meteen begrepen dat Meneer Vos haar ronde vormen niet om erotische maar om culinaire redenen bewonderde en had zich snel onder zijn staart verstopt. Als je niet sterk bent moet je slim zijn - slimmer dan een sluwe vos!
Handig hoor, als je een topys turvy doll bent - een omkeerpop. Het kan je leven redden!

vrijdag 14 maart 2014

The real thing, man!

Tja, wat geef je een ondernemend mannetje voor zijn tweede verjaardag? Zo'n Mattiman waar geen knopje of hendeltje veilig voor is? Toch geen plastic nepspul uit de speelgoedwinkel? Nee, zo'n kereltje krijgt the real thing, man!
Omaatje (zo heeft Matti besloten mij te noemen) struinde dus zelfbouwmarkten en huishoudwinkels af om spullen te zoeken voor een EchteLevenActiviteitenBord. Niet zelf uitgevonden hoor: zoek maar eens op 'DIY activity board'.
Een snijplankje van Flying Tiger lijkt wel ontworpen om dienst te doen als deurtje voor een schoolbord. Na gebruik wel stevig met een knip te sluiten - ook een 2-jarige heeft zijn geheimen! Aan een autohaakje hangt onmisbaar materiaal voor een klusser: schaar, opwindbare zaklantaarn en opvouwbare meter.
Als je denkt dat rechtsboven een kookwekker van Blokker hangt, heb je het goed mis. Matti wist het meteen: 'masjien!!".
Her en der interessante dingetjes als magneetjes, elastiekjes, haakjes en natuurlijk een knopje - als het  maar beweegt of intrigeert!
En dit lief konijntje kan alleen naar binnen als je even helpt met het openen van de ketting!
Het papier aan de kanariepietjesschommel was bedoeld als tekenpapier - lekker met de potloden in de vorm van een auto - maar het is natuurlijk veel leuker om er lange repen af te trekken als van een WC-papierrol.
Een poging om tot orde te manen: een doosje om potloden en krijt na gebruik op te bergen.
Spannend, spannend om dit allemaal te ontdekken. Dan heb je geen tijd om eerst je verjaardagskleren aan te trekken.
Ja, het kan prettig zijn 2 jaar te worden! (En omaatje moet nu even uitrusten van al dat zagen, verven, boren, lijmen en inschroeven van onwillige schroeven!)


zondag 23 februari 2014

Voor een winter die vergat winter te worden

Tijdens deze winter die per ongeluk vergat winter te worden, waren sjaals natuurlijk niet nodig.  Maar ik breide er toch twee, een rode voor Elena en een groene voor Matti.
Ik breide ze niet in mei maar in februari. Een rode voor Elena omdat rood past bij een vurig meisje, dat van vliegen houdt en als een vogel op haar schommel - helemaal niet bang - de zon wil plukken van de hemel.
Dat meisje wil ook een prinsesje zijn. Daarom huppelt op haar sjaal een prinsesje met blonde haren op hennepen beentjes. En aan de randen van de sjaal wappert een regenboog aan kleuren.
Op de groene sjaal van broertje Matti bestuurt een beertje (Matti is eigenlijk zelf een klein beertje) een rode auto met echt wielen (zwarte knopen voor de wielen en witte als wieldoppen).
{Makkelijk werkje overigens. Gewoon 42 steken opzetten en in ribbelsteek breien met aan beide zijden kantsteken. Voor een sjaal heb je vier bollen wol nodig, bijvoorbeeld in verschillende tinten van dezelfde kleur.
Ik tekende figuurtjes in de juiste grootte op papier, knipte de onderdelen eerst uit het papier en dan uit verschillende kleuren vilt. Vervolgens appliceerde ik ze op een groter stuk vilt in een kleur zo dicht mogelijk bij de kleur van de sjaal.
Ik breide het laatste stuk van de sjaal pas na het appliceren zodat ik een vierkant/rechthoek ter grootte van de applicatie in tricotsteek kon breien. Het oogt beter als de applicatie op een plat vlak wordt vastgezet.}
Nu maar hopen dat de sjaals niet in de tram blijven liggen ...
En als de lente in de lucht lentekolder in je hoofd brengt, aarzel niet als je ook wil schommelen en de zon plukken van de hemel. Gewoon doen!
Illustratie: Theresa Huse

vrijdag 14 februari 2014

Valentijn, romantiek en magie {Nice you found me}

Vandaag Valentijn. De dag is grauw en gewoon. Maar met een lege WC-rol, papier, potlood , schaar, lijm, een paar minuten tijd heb ik mijn bijdrage aan een kleurige, beetje magische Valentijn geleverd (denk ik tenminste). Mijn tekentalent is niet erg groot, als je het niet gezien zou hebben: dit moet dus een boom met een ingekerfd hartje voorstellen!
(Je kan de tekening op het juiste formaat hier downloaden.)
Ik liet mijn romantische WC-rollen (ja, ook een WC-rol kan romantisch zijn) achter in bibliotheek, fietskarren, parken, supermarkt ... Ik hoop dat ik een paar argeloze mensen een verrassingsmoment (beetje magie en romantiek?) heb bezorgd.
Op de foto hierboven de warming-up van mijn rollen voor ze de Wijde Wereld in vertrokken.
Ik hing een labeltje met mijn e-mailadres aan de rollen. Wie weet wat er gebeurt ....
Ik heb ook de complimentjes die ik vorig jaar maakte [KLIK] nog eens uitgeprint en vond een heel toepasselijk bankje in het park.  
Ik denk maar - zoals Roald Dahl: Those who don't believe in magic will never find it.
Bron: Mikado