Er is Licht aan het Einde van de Tunnel ...

 

En plots is de rek eruit. Met de knoppen aan de bomen, zwelt ook de zucht naar meer vrijheid. Tot nu toe vond ik de lockdown niet zo’n probleem voor mezelf: ruim huis, genoeg mensen in mijn ‘bubbel’, genoeg boeken en creatieve spullen (ik zou een webshop kunnen openen). Maar ineens is daar het verlangen naar lunch met een vriendin op een terras, naar dwalen tussen de rekken in een boekhandel, naar onbezorgde tripjes naar Antwerpen. Gewoon de fiets pakken naar de winkel en een van de drie aangeboden scharen kopen. Niet eerst moeten kiezen tussen de 5.495 resultaten op bol.com om dan een dag later de zoveelste gedeukte witte camionette mijn straat te zien inrijden.

Dus: nu ik nog niet gevaccineerd ben, heb ik een shot opmontering nodig. Daar heb ik dan maar zelf voor gezorgd in de vorm van een tunnelboek met de nu overal rondzingende slogan ‘Er is licht aan het einde van de tunnel’. En meteen ook de oproep: ‘hou vol’- in twee betekenissen: ‘houd moed, geef niet op’ en ‘blijf je aan de regels houden’.

Het is duidelijk dat ik niet de enige ben die ongedurig wordt – er is rumoer alom. Als troost en oproep tot volhouden, heb ik in het kader van mijn project ‘Nice you found me’, her en der tunnelboeken opgehangen aan de takken van beloftevol zwellende struiken.

Ik dacht dat jij misschien ook zo’n opbeuring nodig hebt. Of een vriendin, zwager, collega, kleinkind, buurvrouw, vader, nicht, reisgezel, zwemmaatje, medecursist, zus … een hart onder de riem wilt steken. Daarom een tutorial om zelf je hoogeigenste ‘Er-is-Licht-aan-het-Einde-van-de-Tunnel-Tunnelboek’ te maken. Het is een eenvoudig klusje en de benodigde spullen heb je zeker in huis!

 

‘Er-is-Licht-aan-het-Einde-van-de-Tunnel-Tunnelboek’

Wat heb je nodig

• 2 vellen stevig A4 papier (120/180 gr)
• klein stukje doorzichtig papier of plastic
• mes/schaar
• vouwbeen
• lineaal
• cirkelsnijder of passer of 4 ronde voorwerpen met verschillende afmetingen
• lijm
• pen, potlood
  
• eventueel stempels + stempelkussen]

Stappenplan

 

1 Optioneel: bestempel de 2 vellen papier.

Ik wilde graag een tunnel door een bos maken – geïnspireerd door deze spoorlijn door een Oekraïens bos – en zocht op Internet naar papier met een bomenmotief tot ik bedacht dat ik nog stevig groen papier had liggen en vast ook geschikte stempels. Ik bestempelde mijn vellen met een bladmotief (met groene en met gouden inkt).

 

2 Knip de vellen

Vouw 1 vel eenmaal dubbel aan de lange zijde zodat je 2 lange stroken hebt van 29,7 cm x 10,5 cm. Snij/knip langs de vouwlijn. Je hebt maar 1 strook nodig.

Vouw 1 vel tweemaal dubbel zodat je vier gelijke vlakken krijgt. Snij/knip langs de vouwlijnen. Je hebt vier ‘kaartjes’ van 14,85 cm x 10,5 cm. Je hebt er drie nodig.

3 Snij/knip 4 concentrische cirkels uit

Neem 1 lange strook en 3 ‘kaartjes’, markeer overal het midden en teken 4 cirkels in 4 formaten. De kleinste cirkel (1) komt op het midden van de lange strook (die komt later achteraan).  De drie andere cirkels (één (2) iets groter dan de kleine cirkel die je al getekend hebt, éen zo groot (4) dat je erboven en eronder nog iets kan schrijven en één (3) in een formaat daartussenin). Snij/knip de 4 cirkels uit.

 

4 De zijkanten vouwen

Neem de lange strook, en zet aan beide korte zijden een markeerput bij 7,5 cm vanaf de zijkant. Maak een vouwlijn met een vouwbeen en een lineaal. Maak vervolgens aan beide zijden telkens nog 6 vouwlijnen met steeds 1 cm ertussen.

Maak nu om en om vouwen aan de 2 kanten.

 

5 Tunnel maken

Lijm de kaartjes één voor één aan de bovenkant van de ontstane vouwen. Begin aan de linkerkant en werk van binnen naar buiten: eerst kaartje met cirkel (2), dan met cirkel (3) en tenslotte met cirkel (4 = de grootste cirkel). Doe nu hetzelfde aan de rechterkant. Het maakt niet uit als de cirkels niet precies evenwijdig liggen!

Na het opplakken van het laatste kaartje blijft er aan de kanten nog een klein strookje open, vouw dat in het verlengde van de de bovenste kaart.

De ruwbouw van het tunnelboek is klaar!

 

6 Afwerking

-     Plak een doorzichtig stuk papier/plastic achter de kleinste cirkel – teken er eventueel iets op;

-       Schrijf een tekst op de kaart - bijvoorbeeld: "Er is licht aan het einde van de tunnel' en 'Hou vol!'.

-     Bestempel e zijkanten eventueel nog even met een of ander motief.

 Succes - ik hoop dat alles duidelijk is - zo niet, hoor ik het wel!

 Enne: Hou Vol! Er is Licht aan het Einde van de Tunnel!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Valentijn, romantiek en magie {Nice you found me}

Vandaag Valentijn. De dag is grauw en gewoon. Maar met een lege WC-rol, papier, potlood , schaar, lijm, een paar minuten tijd heb ik mijn bijdrage aan een kleurige, beetje magische Valentijn geleverd (denk ik tenminste). Mijn tekentalent is niet erg groot, als je het niet gezien zou hebben: dit moet dus een boom met een ingekerfd hartje voorstellen!

(Je kan de tekening op het juiste formaat hier downloaden.)

Ik liet mijn romantische WC-rollen (ja, ook een WC-rol kan romantisch zijn) achter in bibliotheek, fietskarren, parken, supermarkt ... Ik hoop dat ik een paar argeloze mensen een verrassingsmoment (beetje magie en romantiek?) heb bezorgd.
Op de foto hierboven de warming-up van mijn rollen voor ze de Wijde Wereld in vertrokken.

Ik hing een labeltje met mijn e-mailadres aan de rollen. Wie weet wat er gebeurt ....

Ik heb ook de complimentjes die ik vorig jaar maakte [KLIK] nog eens uitgeprint en vond een heel toepasselijk bankje in het park.  

Ik denk maar - zoals Roald Dahl: Those who don't believe in magic will never find it.

Bron: Mikado

Een rots in de branding - [Nice you found me]

Op het Geheim Eiland is weinig vertier en moet je jezelf vermaken op het ritme van de zon en de zee maar vooral van de wind. De Sirocco die hete en droge lucht aanbrengt uit de Sahara, de Ponente die regen brengt ('che  porta aqua') of de Maestrale die de zee woest opzweept en de boten terug de zee indrijft. Dagen om lui op het strand te liggen, dagen om het wild gebeuk van golven op de zwarte rotsen gade te slaan en dagen om te schuilen voor regen, bliksem en donder.
Vorig jaar beschilderde ik stenen met vissen, zeemeerminnen en zomaar-wat en liet ze (met mijn mailadres) achter in het zand, hopend op verbaasde (blije?) vinders [KLIK].
Maanden later mailde Lukas uit Duitsland dat hij een steen had gevonden. Hij stuurde zelfs een fotootje mee. Gevolg: een GroteGlimlachGevoel!

Zo'n GroteGlimlachGevoel smaakt naar meer. Nu ik weer op het met lavastenen bezaaide strand was, begon ik met het achterlaten van een raar mannetje.

't Was a man with a plan: de vinder en mijzelf blij maken. Daarom schreef ik op de achterkant een boodschap en een e-mailadres.

Er volgde al gauw een gekko in Aboriginalstijl (tenminste, dat was de bedoeling).

En toen was het hek van de dam en kwam er een grote mateloosheid over mij. Al gauw kropen stoeten beesten langs de branding en over stapels stenen. Ik had veel plezier (maar zoals jullie kunnen zien ben ik geen getalenteerd tekenaar).

 

Ter variatie het bloemmotief van de zomerjurk die ik aanhad ...

en iets kantachtig.

 

De vorm van deze stenen vroeg om Matroesjka's.

En ja hoor: het werkte. Dit keer moest ik geen maanden wachten. Nog op het eiland - zelfs op een wild, geheim en afgelegen eiland is tegenwoordig Internet - kreeg ik van Susann F. een mail met de boodschap 'I found your rock!'

Deze dus:

En een paar dagen later van Naomi D die haar steen meegenomen had naar Wales:

Groot GroteGlimlachgevoel!!

Nu ben ik terug in onze moerasdelta. Nergens een steen te bekennen, enkel aarde en zand - moeilijk te beschilderen. Dus maar terug naar 'software' als wol, stof en papier?

Inmiddels zie ik zwiepende takken en hoor ik rammelende ramen. Ik lees over herfstwind, windvlagen, storm. Maar hoor niet hoe die wind heet en waar die vandaan komt. Is het de Maestrale, de Ponente of misschien de Libeccio, de zuidwestenwind die uit Libië komt en zorgt voor hoge zee en hevige regenbuien? 

Wees voorzichtig morgen!

Ballen in de lucht en een Zoen van Valentoen

Even te veel ballen in de lucht - ik trek mij daarom een tijdje terug uit de digitale wereld om mij te beperken tot het Echte Leven. Op de valreep nog wat complimentjes om mensen te verrassen met Valentijn.

In het kader van mijn project Nice You Found Me wil ik de afscheurbare complimentjes her & der in de Wijde Wereld ophangen. En zo wijd moet die wereld niet zijn: het kleinste kamertje volstaat:

Je kan ze natuurlijk ook op je eigen spiegel plakken: wat een verrassing te lezen dat je er goed uit ziet terwijl je net ontevreden was over je ochtendgezicht!
Het idee is niet nieuw - je hebt vast al elders zo'n afscheurbare complimentjes gezien. Mijn niceyoufoundmecomplimentjes kan je hier downloaden: [KLIK] (klik op het pijltje naast het afdrukincoontje).
Geniet van het lengen der dagen, de sneeuwklokjes die zich naar het licht wiebelen en natuurlijk van de gewone dingen van het leven ... 

Een steen van mijn hart - [nice you found me 2]

Op ons Geheim Eiland zie je vaak mensen met gebogen hoofd over het strand lopen. Niet omdat ze zo somber zijn. Maar omdat ze verrukt zoeken naar bijzondere ronde, platte, grote, kleine, grijze, rode, zwarte stenen om mee naar huis te nemen

of om creatief mee aan de slag te gaan. Om te 'schilderen' op het zwarte strand.

om torens

of forten te bouwen.

Het leek mij leuk hier & daar voor een verrassingetje te zorgen. Voor mijn  'Nice you found me'-project liet ik eerder stoffen vogeltjes los in parken, musea, treinen [KLIK]. Nu legde ik (in gedachten lachtend om verbaasde blikken van de vinders) beschilderde stenen in het zand. Met vissen, zeemeerminnen, zo-maar-versierselen, een walvis in een origamidoosje, een beetje tekst.

Theodóra wilde niet achterblijven: zij 'doneerde' haar vakantiekleding aan de lokale strandmeisjes.

Ik heb niemand op heterdaad kunnen betrappen - maar mijn stenen verdwenen een na een. En zo kreeg ons Geheim Eiland er nog een geheimpje bij ...

Guerilla craft - Welke dromen bevliegen de vogels (2)

Een ballon loslaten met je adres aan het touwtje en hem zien wegdrijven naar de wolken in de blauwe lucht. En weken later een enveloppe met onbekend handschrift in je brievenbus en een kaartje met de melding dat je ballon honderd kilometer verderop werd gevonden. Ken je die verrukking?

De ‘moderne’ variant heet ‘guerilla craft’. Wildbreien is guerilla craft maar ook zelfgemaakte voorwerpen in de publieke ruimte achterlaten voor onbekenden. De vogeltjes uit mijn vorig bericht waren dus guerillavogeltjes, klaar om naar onbekende bestemmingen te vliegen. Ik knoopte een kaartje om hun staart, niet met mijn postadres - da's ouderwets - maar met een speciaal twitteradres: niceyoufoundme (vogeltjes twitteren tenslotte). En omdat mijn vogeltjes onzekere paden zullen volgen stempelde ik er een (zelf uit een grote gum gesneden) labyrint op.
Niet zonder schroom (waarom keek die meneer zo indringend in mijn richting?) liet ik mijn eerste vogel 'los' in de trein naar Den Bosch.

(Maar verstrooide oen die ik ben, liet ik een kaartje achter met @nicetoseeyou - twitteradres van iemand anders - in plaats van @niceyoufoundme - mijn twitteradres).
De tweede vogel landde op de grens tussen Nederland en België.

En de volgende op het terrein van De Warande in Turnhout - waar wildbreiers uitbundig hun gang waren gegaan.

Het gaf een kick een vogel los te laten op de Compelling Faces tentoonstelling, vlak voor een foto van Yan Xinfa die in de jaren '90 foto's nam van deelnemers van de Lange Mars in China van 1934. (Ondanks hun heldendaden leven ze in bittere armoede terwijl hun leiders belangrijke posten kregen.)

Mijn project ‘werkte’ al nog voor het begonnen was. Na de 'fotoshoot' voor het vorig bericht mistte ik tot mijn schrik een van de vogeltjes. Teruglopend vond ik het vinnige vogeltje: het was door een voorbijganger gevonden en met wat grassprietjes vastgebonden aan de reling van de brug!

Nog twee vogeltjes wachten om de wijde wereld in te vliegen. En ik vraag mij af of mensen die de vogeltjes vinden een vreugdeschokje krijgen, blij zijn met een vleugje aandacht, een klopje op de schouder (of denken ze: wie heeft zijn/haar troep hier laten rondslingeren). Zou een vinder hierover twitteren???