Laat de meisjes hun veertjes nog schikken en glimlachen

Nazomer

ik heb in het gras mijn wapens gelegd

en mijn wapens gaan geuren als gras

ik heb in het gras mijn lichaam gelegd

mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet

dit liggen dit nietige luchtige liggen

als een gele foto liggend in het water

glimmend gekruld op de golven

of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw

oh grote adem laat de stenen nog niet opstaan

maak nog niet zwaar hun wangen hun ogen

kleiner gebrilder en grijzer

laat ook de minnaars nog liggen en stilte

zwart tussen hun zilveren oren en ach

laat de meisjes hun veertjes nog schikken en glimlachen

Lucebert

uit: “Van de afgrond en de luchtmens”

 Twee meisjes liggend op het gras, 1889, John Singer Sargent

Mijn paspoort zegt anders, maar in mijn hoofd ben ik nog een meisje. En dat meisje maakte van restjes stof en stukjes bloemendraad luchtige veertjes om de lichtheid van de zomer nog even vast te houden. 

Ik hoop dat je erom kan glimlachen ...

привет дамочки - Dag Dametjes! [Spitsuur]

Pas nu ze af zijn, besef ik hoe symbolisch het is dat ik die Matroesjka's gehaakt heb. Zoals veel leeftijdgenoten voel ik mij een sandwichvrouw: mee verantwoordelijk voor 4 generaties.  In dezelfde week mijn moeder en mijn kleindochter naar de WC helpend. En daarnaast een drukke baan. Voor veel 50+vrouwen is ook deze levensfase een 'spitsuur in het leven'. Druk bezig om alles - zoals Matroesjka's - in elkaar te passen.
Als je de dingen neemt zoals ze komen, lukt het allemaal wel. Zoals het heel eenvoudig was deze Matroesjka's te haken volgens het patroon van Crochet at Home via Petals to Picots.
Gewoon eerst de onderkant, de bovenkant, de gezichtjes en het haar haken.

Oogjes en mondjes borduren en de dametjes met vilt wat bollere wangen geven.

Dan liefdevol versieren: een sjaaltje hier, een bloemetje daar. En dan passen de dametjes - zoals de Dingen des Levens - moeiteloos in elkaar.

Soms zijn er prettige toevalligheden (bestaat toeval?). Zoals dit Matroesjka-setje dat mijn dochter van vakantie meebracht - niet wetend dat ik die popjes aan het haken was ...

Dus dames - just go with the flow ...

Eten uit mijn Peace Garden

Meneer l'Heure Bleue en ik houden erg van ons stadstuintje. Meestal doen we dat passief: we kijken vergenoegd uit over wat we soms badinerend onze 'jardin sauvage' noemen en constateren verrukt dat er weer een paar zwerfplantjes spontaan onze tuin als vestigingsplaats hebben gekozen: zevenblad, paardenbloem, grasklokje, dovenetel, schijnpapaver.
Maar er zijn ook dagen dat we als echte stadsboeren naarstig groenten en fruit zaaien, stekken, snoeien, gieten en oogsten. Wat er al niet op een paar vierkante meter kan groeien: tomaten, broccoli, koolrabi, snijbiet, pluksla, rucola, boontjes, courgette, pompoen, raapstelen, peterselie, tijm, rozemarijn, salie, oregano, vlier, aalbessen, druiven enz...
Puur genot, maar de opbrengst zou ons niet door een oorlogswinter heen helpen. Ons tuintje is bepaald geen Victory Garden.

(Als je op 'victory garden' googlet kom je verbazend veel propaganda tegen - een beetje patriot wapende zich militaristisch met hark en hak om ook een bijdrage te leveren aan de oorlogsmachine.

Op de Nederlandse affiche hieronder is overigens wonderlijk weinig resultaat van die noeste arbeid te zien).

Terug naar vredestijd. De snijbiet voelt zich goed in onze Peace Garden en groeit welig. We hebben er al heel wat van geplukt. Vandaag leek het mij echt een dag voor snijbietpizzaatjes.

 

Een tomaatje en wat rucola uit de tuin erbij om wat kleur te geven. En een glaasje wijn natuurlijk ...

Als je geen stadboer(in) bent, koop je toch gewoon snijbiet in de supermarkt? Of een courgette - ook lekker op zo'n pizzaatje.

Smakelijk! En een mooi, vredig weekend gewenst!

Edle Bes, gezond en frisch!

Wat een verrukking: rooie bessen - aalbessen - uit eigen tuin.
Plukken, ritsen, met wat suiker bestrooien.
Een paar uur wachten.
Genieten!
Meer moet dat niet zijn ...

't Lust mij zingend u te loven,
Edle Bes, gezond en frisch!
Heerlijk ooft van Neêrlands hoven,
Sieraad van der Burgren disch!

Uit: Lof der aalbessen, H.A. Spandaw (1777-1855)

En als je benieuwd bent naar de ondergrond: dat is een Pompeii-handdoek door meneer l'Heure Bleue meegebracht uit The British Museum.

Koloniaal blauw, terracotta, magenta, varen, mosterd en veenbes

Foto: Petals to picots

Sweet ladies (men?) of the crochet hook, lieve haakdames! Opgelet! Vandaag begint bij Petals to picots een onweerstaanbare CAL, een crochet along (zie de foto hierboven die ik van haar blog overnam). Elke maandag in augustus komt een patroon van een Matroesjka op de blog. Leuk leuk - alleen die grijns op de gezichtjes mag wel wat anders.
Vandaag patroon 1: grote Matroesjka.
Gaat het kriebelen? Rommel even door je laden en manden. Je vindt vast nog wat restjes katoen in de kleuren koloniaal blauw (nooit van die kleur gehoord!), terracotta, magenta, varen, mosterd en veenbes. Of een van de vele andere kleuren van de regenboog. En haaknaalden liggen natuurlijk overal in je huis ;)

Foto: Petals to picots

Dan nog een schaduwrijke boom en een glaasje koele, zelfgemaakte citroenlimonade. Wat wil een mens nog meer?

Charles Courtney Curran - Tatting Lace

Zie de boerinnekes hun rokskes zwaaien

Hebben jullie ook van die rare afwijkingen? Ik wil bijvoorbeeld altijd dat mensen aan mijn rechterkant lopen/zitten/staan (nee, ik ben niet doof aan mijn linkerkant). En - tot spijt van mijn familie - ben in net een juke box: gooi er een woord in en er komt een (luidkeels gezongen) lied uit.

Vind je niet dat die kwastjes op de bovenste foto net zwaaiende rokjes van dansende dametjes zijn? Ik wel - en ja hoor: gisteren zong ik de hele dag:

"Zie de boerinnekes hun rokskes zwaaien,

Naar achter en naar voor,

Ge ziet er dwarsen door".

(Gelukkig voor mijnheer lheurebleue - die inmiddels gewend is aan dit soort muzikale explosies - enkel binnenshuis.)
Ik maakte de kwastjes met linnen draad en met knoopjes die ik ooit uit een grabbelton kocht. Het voorbeeld zag ik bij Home sweet homemade.
Een van de kwastjes wil ik, vastgehecht aan een sleutelring, naar mijn Verre Zoon sturen die een huis heeft gekocht in zijn Ver Land. Lijkt mij een toepasselijk cadeautje. Voor toekomstige verhuizers liggen er ook al cadeautjes klaar ...

Een vriendinnetje voor 'muis'

Elena kan niet zonder haar muis. 'Muis' is een knuffeldoek met muizenkopje. Elk uitje met Elena betekent naast pret ook nerveuze angst dat 'muis' onderweg het hazenpad kiest met een vriendje of vriendinnetje. Natuurlijk met een ontroostbaar kind als gevolg.

Voor Elena's derde verjaardag heb ik dus maar een vriendinnetje gebreid. De avond voor het feest legde ik haar in een bedje.

 

Maar toen ik 's avonds laat in de keuken kwam, kreeg ik zowat een hartaanval. Madam zat daar rustigjes kaas te eten. Dat beloofde wat ...

 

Gelukkig eindigde alles goed. Muis en 'muis' vonden elkaar meteen aardig.

Illustratie: Lindsay Barrett George

En ze leefden nog lang en gelukkig ...

NB: Het patroon komt uit een boekje dat ik bij De Slegte kocht en dat ik nu even niet kan vinden. Als ik het weer vind, zal ik de titel hier geven.

Enne: GENIET VAN DE ZON!!!!

Draadmadelieven en een corsage voor Maxima

Ondanks kou & regen groeien er drie draadmadelieven in mijn tuin. Als ik ze in een vaas zet, verwelken ze niet. Maar ik kan de blaadjes niet plukken om te weten of 'Hij' wel van mij houdt. (Ik hoop van wel!!)

Misschien moet ik ze wel planten langs het Utrechtse zandpad. De straatmadelieven en bootmadelieven op de seksschuiten hoeven geen blaadjes te tellen om te weten dat ze geen liefde moeten verwachten van de 'Hij's' die filerijden langs de Vecht ....
Nee, dan de echte romantiek van de bekende Engelse song Daisy Bell! (Dat Nederland, fietsland erg zou moeten aanspreken ...)

Daisy bell

There is a flower within my heart,

Daisy, Daisy,

Planted one day by a glancing dart,

Planted by Daisy Bell.

Whether she loves me or loves me not

Sometimes it's hard to tell,

And yet I am longing to share the lot

Of beautiful Daisy Bell.

Chorus:

Daisy, Daisy, give me your answer, do,

I'm half crazy all for the love of you.

It won't be a stylish marriage,

I can't afford a carriage,

But you'd look sweet upon the seat

Of a bicycle built for two.

lees verder

Zeker als het lied gezongen wordt met de zoete tenorstem van Gerald Adams and the Variety Singers op een krakerige 78-toeren LP.

En misschien wist je nog niet dat computers ook verliefd kunnen worden. Niet gek dus dat het eerste lied dat een computer ooit zong - de IBM 7094 in 1961 - Daisy Bell was.

Om te eindigen een draadbloem in de kleuren van de Hollandse vlag. Droeg Maxima zo'n HollandsekleurenDraadbloem tijdens een van haar tochten door het land? En moest koningin/prinses Beatrix onbedaarlijk lachen toen ze dat zag?

NB: De tutorial voor de draadbloem vind je hier. Voor de draadmadelieven maakte ik 3 lussen voor de bloemblaadjes (ipv 2) en 3 rondjes (ipv 2) met een andere, gekleurde draad voor het bloemhartje.

De draad weer opnemen (2) - Tutorial Draadbloem

Wat een Weelde: Vier Vrije Dagen in het Verschiet! Zo'n Zee van tijd ... lang geleden dat mij zo'n geluk te beurt viel.
Begin februari trok ik de digitale stekker even uit hier in de verwachting van een paar hectische weken. Maar het werd een maandenlange stortvloed van - verwachte EN onverwachte - drukke & spannende treurige & pijnlijke maar gelukkig ook mooie & blije dingen.
En nu hoop ik dus in rustiger vaarwater te komen ...

 

Gustave Caillebotte - Regatta à Villers (1880)

Mijn eigenzinnige vingertjes trokken zich de drukte niet altijd aan. Zo waren ze helemaal weg van het weven van draadbloemen. Om meteen goed voor de dag te komen (en te bedanken voor je bezoek hier!) bij dit herbegin hieronder een tutorialleke.

Draadbloemen - Tutorial

Nodig:

• stuk gelaagd karton
• draad (bijvoorbeeld hennep, jute of sisal)
• 12 spelden
• stopnaald
• potlood, schaar,  passer (of kopje/bordje), meetlat

Werkwijze

 1) Teken een cirkel op het karton (bijvoorbeeld met 8 cm diameter). Verdeel de omtrek in 12. Knip de cirkel uit en steek 12 spelden in het karton op de gemarkeerde punten.

 2) Laat zo'n 15 cm onderaan het kartonnetje 'bungelen' - dat wordt de stengel van de bloem. Wind nu voor de bloemblaadjes de draad van 1 naar 2, van 3 naar 4 enz... tot je bij nr 12 bent - rond elke speld ligt nu een lus. Ga verder met winden (let niet meer op de nummertjes) tot er 2 lussen rond elke speld liggen.

 3) Knip nu de draad los van de bol en zorg ervoor dat je zo'n 60 cm hebt om verder te werken. Rijg de draad door de stopnaald en begin met het hartje van de bloem. Steek de naald onder de lus (nr. 9) naast de laatste lus (nr. 11) die je geregen hebt. Trek goed aan.

 4) Maak nu stiksteken langs alle lussen: zie de foto hierboven.

  5) Maak daarna nog een tweede rij steken. Duw de steken goed aan.

 6) Verwijder de spelden - de bloem is bijna klaar!

 7) Werk de werkdraad weg door hem een paar keer onder de draden aan de achterkant (= de kant waaraan je gewerkt hebt) te steken. Knip de draad af.
Voilà! Het resultaat!

Je kan er een simpele verpakking bijzonder mee maken. Maar wees selectief: er zijn mensen - ik noem geen namen - die de bloem zonder boe of ba meteen met het papier weggooien :(

En met een knoop een mooie broche ...

Zo, en nu hoop ik de blogdraad niet te gauw weer kwijt te raken ...