Een beetje dom soms ...

Handwerken gaat soms van 'oei'. Heb je een hele tijd in een flow gewerkt, blijkt dat je heel erg dom bent geweest en beter even tussendoor gecontroleerd had of alles wel klopte. Terwijl je dacht goed bezig te zijn, wordt duidelijk dat je een Grote Oen was. Voorbeelden?
De eerste - en laatste!!!! - keer dat ik heel trots een nieuwe rits in een jeans had gezet (heel lang geleden), bleek ik de onderkant en de bovenkant van de jeans muurvast op elkaar gestikt te hebben.

En tijdens een vakantie breide ik opgewekt dagenlang aan een Châle ‘Bohême zonder te merken dat die een rechthoek werd in plaats van een driehoek. De sjaal ligt al jaren te wachten op een herkansing ...

Dit is nog maar een kleine greep uit mijn 'heldendaden' uit het verleden. Nu ben ik bezig aan een heel leuk werkje (in een volgend bericht meer daarover) waarvoor ik meters en meters klittenband nodig heb. De verkoopster had de verschillende slierten netjes bij elkaar gebonden maar ik had het goedje achteloos laten rondslingeren. Niet slim! Hoe het kon weet ik niet - zijn er trollen in mijn huis? - maar de klittenband deed zijn naam alle eer aan: zonder dat ik er echt mee bezig was geweest bleken de banden in een bijna onontwarbaar kluwen verstrikt te zijn geraakt.

Gelukkig dat ik niet onder tijdsdruk zat, want het ontwarren van deze Gordiaanse knoop heeft heel wat tijd gekost. (De knoop doorhakken zoals Alexander de Grote deed, leek mij geen optie). En zoals gewoonlijk ben je dan niet zozeer ontzet over de fout zelf dan wel over je eigen ondoordachtheid of onhandigheid.

Bron: Knots in Art (hier gebaseerd op Ashes van Edvard Munch)

Zeker als een paar dagen later blijkt dat jij (of de trollen????) de boel weer in de soep hebt (hebben) laten lopen. Dit keer met nog een extra lint erbij ...

Zijn jullie perfect of komt dit soort dingen ook wel eens  bij jullie voor???

Viva la Poesia!

Foto: Flickr-Silvu1

Poëziedag vandaag. Maar eigenlijk zou elke dag poëziedag moeten zijn. En je hoofd vol gedichten en liederen die woorden kunnen geven aan jubel, tranen, twijfel, troost, eenzaamheid, verliefdheid, woede, tevredenheid, geluk, verdriet, verliefdheid, afschuw, uitbundigheid, pijn, verbondenheid, verwarring, vrolijkheid, zorgen, trots, schaamte, aanvaarding. Die je vergezellen als je wandelt, poetst, fietst, handwerkt, tuiniert, wacht, strijkt, kookt ...
Een gedicht over aanvaarding dat daar zeker bij hoort, werd geschreven door Paul Van Ostaijen.

Gedicht

Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood

Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan

Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden

Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn vingers
lag

Het is een verre weg
naar de passieloze berg
van het blote schouwen
Logos
Tao

Bron: Path to Tao

Dit gedicht is jammer genoeg te moeilijk voor Hayat, een Marokkaanse die onder immense zorgen gebukt gaat. Zij vertelde mij dat ze naar de rivier rijdt als alles haar weer teveel wordt. Dan zit ze daar en vertelt wat haar bedrukt aan het grijze water, aan de bomen en aan de bloemen. En dat beeld van die bedroefde Marokkaanse vrouw aan die Hollandse rivier is voor mij pure – maar treurige - poëzie …

Een mens moet soms dapper zijn ...

In het weekend liep ik 'per ongeluk' binnen bij het Deense Tiger aan de Oude Gracht in Utrecht. Tjonge, jonge, ik moest mij echt inhouden om mijn mandje niet vol te laden. Ik voelde mij als die vrouwen in de reclame van C1000.

Zo veel leuke dingen voor een paar eurootjes! Kabouters, gezelschapspelletjes, sokken, breisetjes, poppenkastpoppen enz...

Maar ik heb mij ingehouden en enkel een theekopje en twee punnikpopjes gekocht.

Omdat ik het toch merkwaardig vond dat de prijzen zo laag zijn, keek ik op de verpakking of er geen zweet en tranen van Chinese vrouwen uit sweatshops aan kleefden. Ik kon niets over de herkomst vinden, wel een ernstige waarschuwing:

Ik schrok wel van die 'kans op wurging' maar liet mij niet afschrikken en opende de verpakkingen. (Kunnen we deze waarschuwing binnenkort op het etiket van elke bol wol verwachten??)

Voor alle zekerheid keek ik toch nog eens goed naar de gebruiksaanwijzing. 't Is toch verstandiger om op een veilige manier met dit gevaarlijke spul te gaan werken.

Ik durfde het aan om wat te punikken. En oef ... ik heb het overleefd en verkeer in uitstekende gezondheid ...

Ja, een mens moet soms dapper zijn!

(En o ja: ik heb nog even verder gezocht: Tiger heeft een gedragscode op zijn website staan  waaruit blijkt dat ze maatschappelijk verantwoord ondernemen hoog in het vaandel dragen)

Als je wel eens op regenbogen jaagt ...

Heb je wel eens iemand ontmoet die onverschillig is voor regenbogen? Ik niet. Volgens mij krijgen zelfs de meest knorrige mensen een schokje van geluk bij het zien van zo'n plotse poëtische projectie tegen een sombere onweerslucht. Een regenboog bewaren was tot nu toe niet zo makkelijk. Je kon regenbogen natuurlijk wel opslaan in je herinnering, vastleggen op de foto, borduren (zoals op Noah's Ark van Lynette Anderson),

tekenen of haken (zoals dit regenboogkussen dat ik een paar jaar geleden maakte):

Maar regenbogen systematisch bewaren en tentoonstellen, dat was nog niet het geval. Terwijl er toch al musea bestaan over de meest diverse onderwerpen. Zoals een Museum of forgotten Art Supplies, een Museum of Dust, een Bibliotheek van Verdwenen Geluiden, een Museum of broken Relationships. Er bestond in Amerika al wel een Chasing Rainbows Museum. 

Maar nu is er een heus Rainbow museum. Enkel digitaal, dat wel. Hoewel het MUSAC (Museo de Arte Contemporáneo de Castilla y León) wel een goed 'echt' gebouw zou zijn.

J

Heb jij thuis nog een paar mooie regenbogen liggen? Of wil je er in de toekomst een paar vangen? Dan kan je Rainbow explorer worden en verhalen en foto's met anderen delen op de Rainbow museum Photostream: [KLIK]

Weet je trouwens wat gek is? Alsof de duvel ermee speelt, regent het sinds gisteren regenbogen.

Ik sla het tijdschrift Making open en lees het recept voor een rainbow sponge cake (brr ... lijkt mij erg synthetisch).

In mijn google reader ligt een post van Whipup met een link naar een regenboogspoeltjesrek.

En net nadat ik dit bericht gepubliceerd had, zie ik in Mollie Makes, een prachtige regenboogquilt. Ik voeg dit nu gauw toe. Magic is - letterlijk - in the air!

Dan kan het niet anders of ook in je hoofd gaat er een regenboogliedje zoemen ...

Somewhere over the rainbow
Skies are blue,
And the dreams that you dare to dream
Really do come true.

Ik wens iedereen deze week kleurige dagen - ook als het buiten somber lijkt ... 

(En wie nu nog niet genoeg regenbogen heeft gezien, kan nog even een kijkje nemen bij Rainbow Eliza ...)

Ik heb de boon! Ik ben koning!

 Bron: Wikimedia

Irritant he, als mensen zeggen: 'dat had ik nog voor jou willen kopen/doen/meebrengen, maar ...'.  Dan denk je: waarom heb je dat dan niet gekocht/gedaan/meegebracht? En waarom vertel je daarover nu dat niet het geval is? Anders was ik/jij niet ontgoocheld geweest!
En nu doe ik hetzelfde! Ik had vandaag, Driekoningen, een paar dingen willen laten zien: onze mooie driekoningenbeeldjes, zelf meegebracht uit Napels en de heerlijke Galette des rois die mijn dochter meebracht uit Parijs. Maar de beeldjes heb ik net opgeruimd - ze zitten nu ingepakt in een doos in een krat in de kelder. Driekoningen is namelijk de dag om de kerstboom eruit te zwieren en de kerstversiering op te bergen. (Heerlijk om het huis in kerstsfeer te brengen maar nog prettiger als al die rommel - zo lijkt al dat mooie spul na Kerstmis - weer weg is. Vinden jullie dat ook?). 
En de Galette des rois? Die heb ik woensdag al samen met mijn dochter-aan-zee en Elena opgegeten (foei!). Die kan is dus ook niet laten zien.
Wat te doen? In het 'echte' leven kan je niet zomaar ergens binnenstappen en beeldjes en driekoningentaarten stelen. Op Internet kan dat wel. En dat heb ik dus gedaan - wel netjes met een bronvermelding, dat weer wel. Sorry voor & dankjewel aan de rechtmatige eigenaars ...

Bron: La cabane aux délices

Mijn vader bakte vroeger voor Driekoningen een cake (een 'quatre quart') waarin een boon verstopt was. Als je de boon had, was je koning en mocht je een kroon dragen. Dan was je heel blij - al wist je eigenlijk niet waarom.

Bron: Mnioo

In de galettes des rois die ze rond deze tijd in Frankrijk verkopen (met een papieren gouden kroon), zit een 'fève' vertstopt. Vroeger vaak kleine porseleinen beeldjes, nu vaak plastic dingetjes.

 Bron: Coco & me

Op 6 januari gaan kinderen in Antwerpen, zoals wij vroeger, verkleed als koningen langs de deur, zingend en bedelend om geld en snoep:

Driekoningen, Driekoningen,
geef mij 'ne nieuwen hoed;
M'nen ouwen is verslete,
ons moeder mag 't nie weten.
Onze vaoder heget gèld
op de rooster geteld.

Wat dat betekent? Geen flauw idee! Dat zoek ik volgend jaar wel uit. Nu ga ik blauwe druifjes kopen, in de illusie dat het snel voorjaar wordt. Alhoewel, deze week zag ik honderden krokussen op het Haagse Lange Voorhout. Mooi om te zien, maar niet normaal ...

 Onscherp bewijsstuk. Mijn i-phone noch ik waren dronken ...

Het jaar ingedanst met Tangerine Tango?

Ik hoop dat jullie 2011 in schoonheid afgesloten hebben en 2012 vol mooie verwachtingen zijn binnengewandeld. Enne - wie is er, aangespoord door Pantone - Dance into the New Year with this Vivacious and Appealing Reddish Orange - 2012 ingedanst met Tangerine Tango? Pantone 17-1463 is namelijk uitgeroepen tot kleur van het jaar 2012. 

De kleur Tangerine Tango wordt omschreven als ‘gesofisticeerd maar ook dramatisch en verleidelijk’, de kleur 'herinnert aan de stralende schakeringen bij zonsondergang. De combinatie van levendig en adrelanineopwekkend rood met de vriendelijkheid en warmte van geel vormt een heel zichtbare, magnetische tint die warmte en energie uitstraalt'. Ik heb dat niet verzonnen, de woorden zijn van Leatrice Eiseman, executive director van het Pantone Color Institute.

Ik vind mandarijntjes heerlijk maar ik weet niet of ik nu uitkijk  naar kleren of spullen in mandarijntjeskleur, geef mij maar de Honeysuckle van 2011, de Turquoise van 2010 of de Mimosa van 2009 - al heb ik niet erg veel gemerkt van die ‘kleuren van het jaar’. 
Voor de breisters onder ons is er Tangerine Tango Colored Vintage Wool Yarn ,

En voor de quilters onder ons: vanaf vandaag tot 2 maart 2012 loopt er een Tangerine Tango Quilt Challenge.

Geinteresseerd? De regels staan hier: [KLIK] en de resultaten tot nu toe hier: [KLIK].

Tot slot, een bemoedigende (?) poster in mandarijntjeskleur voor creatievelingen die het maar niet lukt de zaken op orde te houden ...

Tiens, waarom heb ik nu ineens zo'n goesting/zin in een mandarijntje? 

foto: weirdomatic.com

Bij de konijnen af ...

't Was de afgelopen tijd gezellig druk in huize l'Heure Bleue. Met Kerst waren alle kuikentjes in huis, zelfs de Verre Zoon kwam aangevlogen uit California en de warme wind uit Afrika woei zijn vrouwtje na zes maanden onderzoek in Malawi, weer naar noordelijker streken.
Nog een paar dagen en we huppelen het nieuwe jaar in - de Chinezen moeten wat langer wachten, het jaar van het konijn duurt nog een paar weken. Toevallig of niet, beëindig ik het creatieve jaar met een konijn, gebreid met wat alpacawol die overbleef van de Kerstjurk die ik voor Elena maakte. 't Is te zeggen, het was de bedoeling dat het de Kerstjurk 2011 zou worden. Maar ik begon er mee een week voor Kerstmis, de jurk was daardoor pas gisteren, op Onnozele Kinderen, af.

Maar niet getreurd: de Kerstjurk 2010 paste nog wonderwel.

Maar die had niet zo'n zakje-met-konijn als de kerstjurk van dit jaar (die vast ook de kerstjurk van 2012 zal zijn...).

t

Als Oudjaarcadeautje het patroon van het konijn dat je hier kan downloaden: KLIK

En nu we het toch weer over konijnen hebben. Dit kwam ik nog tegen - op Internet vind je wat je niet zoekt - een overzicht van ascii-tekens om allerlei konijnen (bang, lief, zittend, boos, droevig, geschrokken, klein enz…) te tekenen. Ik geef de url maar door - in sprookjes zijn er wel gekkere, schijnbaar overbodige weetjes die de weg openen naar de verborgen schat/de mooie prinses ... [KLIK].

(\_/)
(^_^)
(___)O 

Iedereen een mooie jaarwisseling gewenst. Tot in 2012!

© Titi Zaadnoordijk

Let it snow, let it snow ...

Kijk nu toch wie ik vandaag zag! Napolitaanse herders op weg naar het stalletje. Beladen met gulle gaven voor Maria, Jozef en het kindeke Jezus. Ze rustten even uit onder de papieren kerstboom die ik gisteren uit het securitypaperbos gehaald heb. Vreemd die sneeuw op de groene naalden terwijl er buiten toch geen vlokje is te bekennen.
Ik wens iedereen mooie Kerstdagen toe!

Op een wolkje de kerstdagen in ...

Niet te verwonderen dat ik al zo lang gelukkig getrouwd ben. Ik veronderstel namelijk dat het omgekeerde van 'geluk in het spel, ongeluk in de liefde' ook geldt. En veel geluk in het spel heb ik niet. Heel af & toe win ik 2,5 euro met een lot van 15 euro. De belangrijkste prijs won ik toen ik 13 jaar was. Ik werd 2de bij een landelijke opstelwedstrijd met de zeer opwindende titel "Het belang van de E3 werken". In het opstel bezong ik de toenmalige grootse bouwwerkzaamheden aan de E3, de snelweg die van Stocholm naar Lissabon liep. Ik won een vliegtuigtrip van Antwerpen naar Nederland. Maar mijn medewinnares was al in de bus naar Antwerpen zo autoziek geworden dat wij in plaats van omzwervingen door de lucht zo snel mogelijk van punt A naar punt B vlogen en onderweg een zakje met onsmakelijke inhoud lieten neerdwarrelen op de purperen heidevelden waar onze familie altijd in het weekend ging wandelen.
En nu ben ik de gelukkige winnaar van de give away die Nuttig en Fraai organiseerde. Een fraai patroon en een stukje linnen om Huisje, boompje, beestje van Atelier Soet Idee te borduren. Heel toepasselijk voor deze donkere dagen waarin je toch liefst in je eigen huisje blijft.

Als toemaatjes kreeg ik ook nog een teltekening van de Christmas Robin, ook van Atelier Soet Idee.

En alsof dat nog niet genoeg was, een zakje met 'Japanse papieren frutseltjes'(zie bovenste foto).
Laat ik dan meteen ook maar de mooie kerstkaart tonen die ik van haar kreeg.

 Met al die mooie, lieve dingen drijf ik op een wolkje de kerstdagen in!

Hoop is een gerichtheid van het hart

Paula J. Wilson, The Boundless Stage - Havel at Columbia

Vaclav Havel is dood.
Zijn woorden en daden blijven echoën ...

Hoop
Diep in onszelf dragen we hoop:
als dat niet het geval is,
is er geen hoop.

Hoop is de kwaliteit van de ziel
en hangt niet af
van wat er in de wereld gebeurt.

Hoop is niet voorspellen of vooruitzien.
Het is een gerichtheid van de geest,
Een gerichtheid van het hart,
voorbij de horizon verankerd.

Hoop
in deze diepe en krachtige betekenis
is niet hetzelfde als vreugde
omdat alles goed gaat
of bereidheid je in te zetten
voor wat succes heeft.

Hoop is ergens voor werken
omdat het goed is,
Niet alleen omdat het kans van slagen heeft.

Hoop is niet hetzelfde als optimisme,
evenmin de overtuiging
dat iets goed zal aflopen.
Wel de zekerheid dat iets zinvol is
afgezien van de afloop,
het resultaat.

Vaclav Havel

De woorden van Havel sluiten wonderwel aan bij de leefregel Point n’est besoin d’espérer pour entreprendre, ni de réussir pour persévérer van Willem van Oranje die ik zelf probeer te volgen. Het is niet nodig uitzicht op succes te hebben om het toch te proberen, noch moet er succes zijn om verder te blijven proberen.
Dat is toch een mooie kerstboodschap: dat je altijd - vaak ondanks alles - blijft hopen, in je hart altijd het doel aan de horizon blijft zoeken. En je altijd blijft inzetten voor grote en kleine dingen, voor je geliefden en voor de wereld buiten omdat je denkt dat het goed is, ook als het resultaat onzeker is.

Het zou mij overigens niet verwonderen als Vaclav Havel hand en hand met die andere Mooie Ziel, Cesaria Evora, die gisteren is overleden, naar de engelen is opgestegen. Als je vanavond heel stil naar de sterren kijkt, hoor je misschien het wondermooie Sodade ...

Geslaagde fusie tussen ABN-Amro en Fortis - {Kerstornamenten 1}

Het klinkt niet bescheiden, ik weet het. Maar het is de realiteit. Wat de Hoge Financiële Heren (en dames?) niet lukte, lukte mij wel: een succesvolle fusie tussen ABN-Amro en Fortis. Het was eigenlijk heel eenvoudig. De motieven goed doorgronden, op de juiste plekken de draad opnemen, waar nodig lijmen en accenten aanbrengen en het resultaat verzilveren. Zie hier het resultaat:

Ik wist zelfs een hecht verband te bewerkstelligen tussen zo'n totaal verschillende financiële instituten als Fortis en de ideële Triodosbank!

En deze BankBal is het resultaat van het samenwerkingsverband tussen ING en een verzekeringsmaatschappij.

Je begrijpt dat ik zeer dankbaar ben voor de bonus die ik van de banken kreeg om deze positieve resultaten te bewerkstelligen. Zeker, het mes mag (moet!) stevig in de bonuscultuur, maar het security paper, het gedessineerde papier aan de binnenkant van de bankenveloppen, moet blijven!
In de volgende berichten nog meer Kerstornamenten - ja, ik ga helemaal los!
Maar nu eerst nog een grote merci voor alle lieve reacties op mijn vorige bericht - you make me smile!