woensdag 11 april 2012

Mijn oceaanstomer vaart een nieuwe generatie in ...

De ondergang van de Titanic – precies 100 jaar geleden - was ooit een ‘vergeten’ ramp. Maar zoals de supermarkten nu vol liggen met ‘vergeten groenten’, kan je deze week geen televisie of radio aanzetten, geen krant openslaan, niet even over het internet dwalen zonder dramatische verhalen te horen en lezen over helden en lafaards, over dienstmeisjes en rijke erfgenames, over verdronken en geredde landverhuizers, baby’s, zwangere vrouwen, obers, muzikanten, matrozen, fabriekseigenaren, variétézangeressen en avonturiers.
Het lijkt wel of de ondergang van het ‘onzinkbare’ schip nu in 2012 groter nieuws is dan in 1912.
Laat ik nu dit weekend mijn eigen ‘vergeten’ oceaanstomer uit de kelder gered hebben.
Het is wel niet honderd jaar geleden dat ik dit truitje breide, maar toch al wel heel wat jaartjes. Het was een model uit de 100 Idées gebreid met wol die ik per post bij La Droguerie in Parijs bestelde. Ja, zo ging dat toen, jonge lezertjes, on line shoppen was er nog niet bij! Hoewel mijn oceaanstomer meer reizen gemaakt heeft dan enkel een ‘maiden trip’, ziet hij er nog als nieuw uit. Hij is klaar om een nieuwe generatie in te varen …

maandag 9 april 2012

Ze kozen het hazenpad ...

Anita Jerram - Guess how much I love you
Paasmaandag. De dag dat de Paasklokken hoog in hun torens nog natrillen van hun zoet retourtje Rome. En de dag dat de Paashazen weer het hazenpad kiezen en na al dat hard labeur weer gewone hazendingen doen (zoals zorgeloos door de velden rennen en zich vermenigvuldigen).
De paashazen hadden zich dit jaar tot het laatste toe heel erg uitgesloofd voor ons. Ter ere van de Blijde Intocht van Mathias in huize l' Heure Bleue maakten ze een Welkom-Matti!-slinger.
Kennelijk hadden ze mijn lade met bankenveloppen gevonden en de haasjes uit security paper geknipt.
Omdat het tot het laatste moment niet zeker was dat de Stofdoekpaashazen wel chocolade eieren zouden brengen, hadden de Bakpaashazen voor alle zekerheid Paashaaskoekjes gebakken. En ze stuurden zelfs de url met het recept: [KLIK]. 
Met die chocolade eieren is het overigens meer dan goed gekomen!
Ik weet nu ook hoe de Superpaashaas in het echt heet, namelijk Mamarina! De post bracht een superverrassingspakket van haar met een T-shirt, slabbetje en rammelpaashaas, allemaal voor Mathias. Wat een verwennerij!
Superaardig is dat ze deze heerlijke cadeautjes opstuurde net voor ze - zoals je op haar blog kan lezen - naar het ziekenhuis ging voor een heupoperatie. Ik zou zeggen: bezoek haar even en wens haar een voorspoedige revalidatie!
Dan nu de uitslag van het Weggevertje/ de Give Away. Ik had geen onschuldige hand in huis en zocht daarom mijn toevlucht tot random.org. En de winnaar is: Corry, aanvankelijk Dutch Blue, nu een van de Dutch Sisters. Corry: mail je mij even je adres? Dan stuur ik je zo snel mogelijk de vogel-in-een-kooitje broche ...

zaterdag 7 april 2012

Voor alles is er een eerste keer

Voor alles is er een eerste keer. Morgen is het de eerste keer dat het kleine mannetje Mathias zijn stad-aan-zee verlaat. En naar de diepe binnenlanden reist om Pasen te vieren in het huis van zijn opa & oma - mijnheer & mevrouw l'Heure Bleue, om precies te zijn. Het kleine mannetje, nog net geen maand oud, weet natuurlijk niet wat Pasen is. Maar voor Elena, zijn zusje, is het de eerste keer dat ze paaseieren gaat zoeken. En zonder mandje kan je natuurlijk geen eieren rapen - dat weet iedereen!
Bijvoorbeeld in het Last-minute-Osternkörbchen van Revoluzza. (Neem dat last minute maar met een korreltje zout. Sub specie aeternitatis - in het licht van de eeuwigheid - duurde het misschien niet lang maar in mensentijd zeer zeker wel.)
Het Paasmandje is eigenlijk niet moeilijk te maken, het heeft een heel eenvoudig 'grondplan'.
Maar de tijd - en het plezier - kruipt in de details:
De gehaakte bloemetjes kocht ik bij Baars & vd Kerkhof Passementen en de gehaakte paddenstoeltjes bij Xenos. Zouden ze ergens in een grote fabriekshal door Chinese meisjes gehaakt zijn?
Vandaag was het ook de eerste keer dat Elena ons belde. Ze wilde wel zeker zijn dat er chocolade eitjes bij opa en oma zouden zijn. Ik hoop dus maar dat ik de Stofdoekpaashazen niet teveel heb afgeschrikt en ze morgen - zoals ik hen heb opgedragen - in alle hoeken en gaten van de tuin Callebaut-eieren verstoppen ...
Zalig Pasen iedereen!

donderdag 5 april 2012

Zie jij de verschillen?

Wat hebben contactlenzenvloeistof, halfvolle melk, stylinggel en yoghurt met elkaar gemeen? Nooit over nagedacht? Dan zal ik het verklappen: ze worden verkocht in flesjes/potjes die prima een tweede leven kunnen leiden als vaasjes.
Bekijk de onderstaande foto's en oordeel zelf maar  De eerste toont de etalage van het chique antiquariaat Neeltje Twiss op de chique Dennenweg in het chique centrum van Den Haag.
En de tweede een tafereeltje in Huize l'Heure bleue ...
Zie jij de verschillen???

En, o ja, voor het geval je het over het oog gezien hebt: nog een paar dagen om mee te doen op het Weggevertje/de Give Away uit het vorige bericht. 

zondag 1 april 2012

Een merci-ke en een weggevertje / give away

Foto: Wikemedia: odometer rollover
Geef maar toe! Af & toe kijk je toch wel eens naar het aantal volgers op je blog. En als dat getal bijna van twee naar drie cijfers gaat, voelt het een beetje als de kilometerteller in de auto die bijna terug op 0 staat. Ik ben vast niet de enige die wel eens een ommetje maakte om bewust  het cijfer 99.999,9 heel langzaam te zien wegdraaien tot er - toch weer plots - 00.000,0 op de teller staat!
Natuurlijk zegt het aantal volgers niets over de blog zelf. Ik ken juweeltjes waar ik tot de 'happy few' behoor die al dat prachtigs zien en lezen. En er zijn blogs - vaak Amerikaanse - waarvan je je afvraagt wat die honderden, zo niet duizenden lezers daar komen zoeken. Niettemin, mijn bloggershart maakte een sprongetje toen ik ineens 100 volgers bleek te hebben. Dat vraagt om een cadeautje, vind ik. Nummer 100, of beter gezegd, Wilma, stuur je mij je adresgegevens?(*) Dan stuur ik je een vilten visje-in-de-zeebroche met frivolitérandje.
En omdat het niet eerlijk zou zijn enkel een cadeautje aan de nieuwste volger te geven en niet aan aan langjarige 'blogvrienden' organiseer ik een weggevertje/give away. Om te bedanken voor jullie belangstelling en vele, lieve, leuke reacties. Als jullie er niet waren zou het een dooie boel zijn hier en zat ik al die tijd voor mijzelf te schrijven. Merci, merci dus!
Op Paasmaandag verloot ik een vilten vogeltje-in-een-kooitje-broche met frivolitérandje tussen alle volgers en de mensen die reageren op dit bericht (ben je volger en reageer je, heb je dus 2 kansen).
Als het intussen weer mooi weer wordt, kan ik wel niet garanderen dat het vogeltje nog in het kooitje zit. Misschien is het dan wel naar de lentewolken gevlogen ... 
(*) Wilma is echt nummer 100. Toen ik via de volgerslijst haar blog- of emailadres probeerde te vinden, maakte ik mijzelf per ongeluk volger van mijn eigen blog - zijn de bloggerwegen ondoorgrondelijk of ben ik een beetje dom? (En natuurlijk weet ik nu niet hoe ik dat ongedaan moet maken.) Hierdoor werd nummer 100 - Wilma dus - ineens 101. Maar nu weten we dat dat niet waar is ...

vrijdag 30 maart 2012

Stofdoekpaashazen betrapt!

Wij hebben maar een kleine stadstuin, toch gebeuren er de wonderlijkste dingen. Het onkruid is er eetbaar - lees mijn vorige bericht maar - en in de bomen fluit, piept, tjilpt, zingt en krast een bonte verzameling vogels. Maar vandaag gebeurde toch iets heel bijzonders. Zomaar ineens waren ze er: drie stofdoekpaashazen, ongegeneerd knabbelend aan de paarse dovenetel! Dat het paashazen waren, kon ik zien aan de stoffen paaseieren die ze droegen. Notabene eieren die ik zelf een paar jaren geleden gemaakt heb [KLIK]. De stofdoekpaashazen leken verdacht veel op de hankie bunnies van Resurrection fern. Ik denk dat ze op verkenningstocht waren voor Pasen.
't Spijt me dat ik het moet zeggen, maar ik was niet zo aardig voor die beesten. Ik heb ze bij hun oren vastgegrepen en hen de woonkamer laten ontstoffen. Toen alles er weer pico bello uitzag (opmaat en waarschijnlijk ook orgelpunt voor de voorjaarsschoonmaak) heb ik ze weer buitengejaagd met de bitse opmerking dat ik ze pas weer wil zien als ze echte Callebaut chocolade-eieren komen brengen. Eigenlijk schaam ik mij nu wel een beetje voor mijn gedrag ...

dinsdag 27 maart 2012

Welkom, mijn Persoonlijke Vijand!

Jaren was hij mijn Persoonlijke Vijand en voerde ik een verbeten strijd tegen hem. Ik gunde hem geen plaats op deze aarde en deed alles om hem met wortel en tak te verwijderen. Maar sinds vorig jaar zijn mijn gevoelens voor hem totaal veranderd. Ik was zelfs blij verrast toen ik hem vorig weekend voor het eerst in frisgroen pak in onze tuin ontdekte. Zo blij dat ik hem meteen klein hakte, door een ei roerde en opat. Het zevenblad: lekker en voedzaam! Voor mij niet langer hardnekkig woekerend onkruid maar een welkome groente. Ik vind het zelfs jammer dat er niet meer zevenblad groeit in onze tuin want hij kan in heel wat recepten verwerkt worden. Bijvoorbeeld in een omelet, als groente (een soort spinazie)
of in Zevenbladkaasscones. Voor mensen die eens 'wild' willen doen voor de Paasbrunch, hieronder het recept.

Zevenbladkaasscones
Nodig
  • een bos zevenblad
  • 250 gram zelfrijzende bloem
  • 1 ei
  • 1,5 dl melk of karnemelk
  • 100 gr geraspte kaas
  • 40 gr koude boter
  • zout, peper

Bereiding
1) Oven voorverwarmen op 180 graden;
2) In een kom stukjes boter door de bloem kneden;
3) overige ingrediënten door het mengsel kneden;
4) Deegmengsel uitspreiden op een met bloem bestoven aanrecht en met een deegroller uitrollen tot  ca 1 centimeter. Vormpjes uitsteken met een glas. Met een kwast de bovenkanten met melk bestrijken;
6) Scones op bakpapier ongeveer een kwartier in de oven bakken.
Lekker met een glas koel bier,
en een klontje zoute boter ...
Ik zou een Nederlandse variant willen voorstellen van het Frans spreekwoord ‘Il ne faut jamais dire 'Fontaine, je ne boirai pas de ton eau’ (Zeg nooit: ‘Fontein, ik zal je water nooit drinken’ - oftewel 'zeg nooit nooit') namelijk ‘Zeg nooit: ‘Zevenblad, ik zal je nooit eten’…

En als je tuin helemaal overwoekerd is door het zevenblad, ben je in de gelukkige omstandigheden dat je al deze gerechten maken ;)
Geroerbakken zevenblad
Zevenblad groetenschotel
Gegratineerd zevenblad
Zevenbladsoep
Zevenbladsoep met linzen
Hartige taart met zevenblad
Aardappelgnocchi met pesto van munt, zevenblad en bloemkool
Tomaten gevuld met zevenblad
Portabello's met zevenbladpesto
Zevenblad-rucolapesto
Zevenbladvanilliemuffin

vrijdag 23 maart 2012

Zo'n dag ...

En elk jaar is hij er weer onverwacht: de eerste rokjesdag. Zo'n dag met strakblauwe lucht en warme zonnestralen tussen boomtakken - kaal nog maar al met een zweem van lentegroen. Het lijkt alsof iedereen maandenlang de adem heeft ingehouden en nu eindelijk weer vrij & vrolijk flaneert, fietst, rozen snoeit, nikst in de zon, gewoon het voorjaar inademt.
Maar ook zo'n dag dat je voor de eerste keer met blote benen naar buiten wil. En denkt: had ik nu maar zo'n olijfbruine benen als Oriëntaalse vrouwen. Die heb ik niet, maar ik ken wel een Oriëntaals schoonheidsgeheim ...
Le bain Maure - Jean-Léon Gérôme - 1889-1890
Dus roerde ik rietsuiker, amandelolie en essentiële rozenolie tot een suikerscrub. (Zoals ik hier beschreef vorig jaar.) Zodat ik zorgeloos met blote benen kan fietsen door de oplichtende lentestad ...

Zo'n dag
Zo'n dag,
waarop de lucht vol luchtigheid is,
lentewind plagerig achterom sluipt,
van zoveel niet benoembaars bol staat,
Parijs vlakbij is, Granada om de hoek.
Zo'n dag,
waarop het frisgerokte meisje
van de buren hoog moet reiken
naar knoppen in hun kersenboom,
wind de verleiding niet weerstaat.

Zo'n dag,
waarop ik gebukt mijn tuin spit,
op harde resten winter stuit,
ijs vind in verborgen hoeken,
wat was toegedekt weer bloot leg.

© Atze van Wieren

maandag 19 maart 2012

Leve de lente! Leve de Nutteloosheid!

Elke dag worden de bomen groener, wordt het licht lichter en starten meer vogels met hun lentelied. En met de groeiende lente lijkt ook mijn hoofd open te bloeien en mijn energiereserve te groeien. Zoveel ideeën, zoveel plannen. Niet alleen voor Nuttige Dingen maar vooral ook voor Nutteloze Dingen.
 "If you can spend a perfectly useless afternoon 
in a perfectly useless manner, 
you have learned how to live.” - Lin Yutang
Dat advies heb ik ter harte genomen. Ik had natuurlijk op straat gevonden kromme spijkers kunnen rechtbuigen zoals de vader van Patrick Van Caeckenbergh. Maar ik verkoos een lentekraagje te haken aan een leeg yoghurtbekertje. Behoorlijk nutteloos nietwaar? Voor wie ook zoiets nutteloos wil doen om zo wat meer 'te leren leven' hieronder een tutorial.
Nutteloze Yoghurtbekertjevaas {Tutorial}
Nodig
- plastic yoghurt bekertje
- meetlat en viltstift
- grote naald met scherpe punt
- haakkatoen
- haaknaald nr. 2.5
- 25 a 30 kralen
Werkwijze
- verwijder het etiket, was de beker goed om en zet net onder de rand om de centimeter een puntje met de viltstift. Prik de puntjes door met de naald;
- rijg een stuk van ca 120  cm haakkatoen door de naald en maak een dikke knoop aan een uiteinde. Rijg de draad door een eerste gaatje zo dat de knoop langs binnen zit;
- maak rondom festonsteken. Hecht de draad af aan de binnenkant van de beker bij de beginknoop;
- rijg de kralen aan het haakkatoen. In principe evenveel kralen als je festonlusjes hebt maar je kan beter een extra aantal kralen aanrijgen - beter teveel dan te weinig;
- 1e rij: haak rondom een rij vasten, 5 vasten in elke lus. Voer de losse begindraad mee met de eerste steken zodat de draad goed vast zit en er geen los eindje is. Eindigen met een halve vaste in de eerst vaste van de rij. Het aantal steken moet een veelvoud van 5 zijn;
- 2de rij: 1 losse, sla 1 vaste over en haak een rij vasten, eindig met een halve vaste;
 - 3de rij: 1 losse, 1 vaste in de eerste vaste van de vorige rij * sla 2 vasten over, in de volgende vaste (2 stokjes, 2 lossen, kraal tussenvoegen, halve vaste in de eerste losse die je gehaakt had, 2 stokjes), 1 vaste overslaan, 1 vaste in de volgende vaste *. Herhaal *...* tot het einde van de rij en hecht de draad af. (Stokje:
En als je het resultaat toch nuttig wil aanwenden, kan je er kleurpotloden
 of keukengerei in bewaren.
Of het randje aan een Echt & Nuttig Ding haken.
Zo, en nu iets ander nutteloos bedenken ...

donderdag 15 maart 2012

De vlag uit voor Mathias!!

De ooievaarbranche lijkt niet te lijden onder de crisis. Baby's worden nog steeds niet per e-mail bezorgd. De ooievaar bracht maandag wel een heel bijzonder pakketje bij mijn dochter-aan-zee. Het kostte heel wat uurtjes hard en pijnlijk labeur voor ze het wonderbaarlijk geschenk in haar armen kon houden. Maar het was meer dan de moeite waard: een klein lief mannetje met de mooie naam Mathias!!
Vreugde (en champagne!) dus in de familie l' Heure Bleue. De vlag die ik eerder voor Elena maakte [klik] werd bovengehaald en aangepast.
Volgens de Chinese astrologie is Mathias geboren in de Konijnmaand van het Draakjaar en wordt hij een knuffeldraakje. Wij hebben 1000 goede wensen uitgesproken boven zijn wieg. En hij mag later alles worden wat hij wil - brandweerman, politieagent, piloot, lantaarnpaallampenverwisselaar, dokter, advocaat, belastingcontroleur, badmeester, onderwijzer, burgemeester van Erps Kwerps, scharensliep, sluiswachter, banketbakker, acteur of minister-president (dat is hetzelfde)- maar een knuffeldraakje lijkt mij wel heel erg leuk! ...

zaterdag 10 maart 2012

En toen was er Hektor

Hektor is geboren! En dan bedoel ik niet Hektor, zoon van koning Priamos en koningin Hecabe, dapperste krijger van Troje. Zo dapper en edel dat hij in de Middeleeuwen als een van de Negen Besten gold, mannen die een voorbeeld zijn voor de mensheid. (Kennelijk was de Middeleeuwse maatschappij al zo geëmancipeerd dat er ook vrouwelijke 'Besten' waren).
Nee, ik bedoel Hektor, zoon van S (mijn nichtje) en T. Of hij ook zo dapper en edel wordt, weten we niet. Nu is het nog een aandoenlijk, hulpbehoevend baby'tje. Dus geen wapenuitrusting voor hem - al lijkt het erop dat de Grote Hektor zonder veel kleding ten strijde trok. Voorlopig heeft de Kleine Hektor meer aan een 'Nid d'ange', een warm engelennestje dat hem warm houdt tijdens kille voorjaarsdagen.
Voor 'onze' Elena - ook al een mythische naam - breide ik twee jaar geleden een Nid d'ange naar een patroon uit de Marie Claire Idees - [KLIK]. Het patroon voor Hektor is van Phildar en vond ik on line - [KLIK].
Vandaag is het de Blijde Intrede van de Kleine Hektor bij zijn opa (mijn broer) en oma. Een goed moment voor de Overhandiging der Gaven. Zoals een mooi verpakte nid d'ange.
Ik geef het toe, het ziet er allemaal niet heroïsch uit - ook niet het koffertje (van Tiger) waarin ik  het engelennestje verpakte.
Een 'gewoon' zegen- en zegerijk leven is ook wel goed, en dat wens ik de Kleine Hektor. Hij moet zelf maar zien hoe heroïsch, edel en dapper hij wil worden ...

donderdag 8 maart 2012

Blijf dansen als elfjes in een zonbedruppeld bos ...

Bron: AFP
8 maart: vrouwendag. Of je oud bent of jong, of iets daartussen. Of je gelukkig bent, het leven wel eens somber ziet of iets daar tussen. Probeer toch te blijven dansen. Al was het maar af & toe, al was het stiekem als niemand kijkt. Neem gewoon een voorbeeld aan deze Chinese vrouwen: leeftijd, sneeuw, ronde vormen lijken niet belangrijk. Ze dansen gewoon alsof ze tere elfjes zijn in een zonbedruppeld bos. En ook in je hoofd kan je dansen ...

maandag 5 maart 2012

Rozenkussentje 1 - de basis

Nee, ik was vandaag niet melig door het aanhoudende grauwe weer - 'het weer van alle mensen' zoals Gerard Reve dat noemde.  Pas toen ik de 'ingrediënten' voor de Coussinet Roses, het rozenkussentje van Facile Cécile, netjes had geschikt, bleek een gek gezichtje mij aan te staren. Nou ja, ik heb het toeval een heel klein beetje geholpen ...
Dit heb je nodig voor de eerste twee stappen, de basis voor het kussentje: een lapje stof, watten voor de vulling, coton perlé nr. 5, een pen of potlood en een schaar.
En een computer natuurlijk om naar de zeer aanschouwelijke filmpjes te kijken. De uitleg is weliswaar in het Frans maar de gebarentaal is universeel en zeer begrijpelijk. Kijk maar:
Filmpje 1 [KLIK] toont hoe je het kussentje zelf maakt en de rand borduurt;
Filmpje 2 [KLIK] toont hoe je het kussentje vorm geeft en het borduren van de roosjes voorbereidt.
Ik heb de basis van mijn rozenkussentje al klaar.
De volgende fase, het borduren van de roosjes zal wel wat moeilijker zijn. Wordt vervolgd ...
(Wie nieuwsgierig is, kan alvast naar de resultaten van anderen zien op de collaboratieve blog Je brode on line facile.)