In gedachten laat ik 'mijn duif' uitvliegen naar Irak, Afghanistan, Darfur en Zimbabwe maar ook naar mensen in dit landje met zoveel wrok en boosheid in hun hart. Mijn duif kan het echter niet alleen, ik geef hem/haar een legertje vredesduiven mee.
The second scene of Lynnette Anderson's BOM, the Ark of Noah, is of a dove. I wonder why she published it already now - in a sense giving away the punch line of the story. In the story of the deluge (Genesis, 6-9) God, who "saw that the wickedness of man was great in the earth," decided to sweep away all living creatures of the earth. Only Noah, his family and a couple of all animals are allowed to survive the deluge. The rain stops only many months later. In order to check the state of affairs, Noah lets loose a dove. ‘And the dove came in to him in the evening; and, lo, in her mouth was an olive leaf pluckt off: so Noah knew that the waters were abated from off the earth. " The dove thus became a symbol for hope of a new and better life.
In let 'my dove' loose to fly to Iraq, Afghanistan, Darfur and Zimbabwe but also to people in this country with so much resentment and anger in their hearts. As it is to big a task for my dove alone, I give him / her an army of peace doves for company ...
2 opmerkingen:
Wat heb je dat mooi neergelegd met al die vredesduiven eromheen.
Ik ben het met je eens, dit blok komt te vroeg.
Ja, zo had ik het nog niet gezien.
Ik vind dit een prachtig plaatje/borduurwerk.
Voor mij is het wachten op de giraffen, die vond ik ook zo leuk.
Maar dit symbool spreekt aan, en jij hebt er nog zulke prachtige bedels bij.
mm
Een reactie posten