Uitlandig {2} - Suriname

Een week na mijn terugkeer uit Barcelona was ik alweer uitlandig en landde ik op een tropische middag tijdens de Grote Regentijd op de 'internationale' vlieghaven Suriname. Ons vliegtuig was het enige toestel op het tarmac - een lap beton omzoomd door het regenwoud.
Het was geen pretreisje, ik had afspraken van 's ochtends tot 's avonds, maar er waren veel prettige momenten. Zo was het geweldig om overal enthousiasme te voelen op het Kinderboekenfestival dat duizenden bezoekers trekt.

Boeken zijn schaars en kostbaar in Suriname, wat bij ons gedumpt wordt is daar begeerlijk bezit.

Op inventieve manier wordt aan leesbevordering gedaan,

bijvoorbeeld met verteltassen en fabeldieren uit natuurlijk materiaal.

Zie je de geruite bloesjes van de kinderen? Alle lagereschoolkinderen in heel Suriname dragen dezelfde groen-wit geruite bloesjes, alle scholieren in het voortgezet onderwijs lichtblauwe hemden.
Dat je in een cultuur van schaarste inventief moet zijn, blijkt ook bij de reclameborden. Papier en drukken is duur, reclameborden worden dus - vaak heel kunstvol - op de muur geschilderd.

Eenvoudiger kan ook:

Hier schreef ik al over de prachtige kathedraal van Paramaribo, en van de grootste houten (cederhout!) bouwwerken ter wereld die een paar maanden geleden na 22 jaar (!!!) restauratie weer werd geopend. Eindelijk kon ik deze nu van binnen bewonderen - adembenemend mooi!

En natuurlijk kocht ik op een hete middag schaafijs bij het stalletje in de Domineestraat. 't Was moeilijk kiezen met zoveel aanlokkelijke smaken: mope, guave, tamarinde, zuurzak, markoesa ...

En om de cirkel rond te maken: Barcelona was ook zeer aanwezig op 28 mei. Heel Suriname zat gekluisterd aan de televisie - zoals hier in café 't Vat - om de finale van de UEFA-Champions League Finale te volgen. En bij elke doelpunt van Barça werd hevig gejuicht. Na de match reden auto's met rood-blauwe vlaggen toeterend door de tropische nacht ...

De relatie Nederland-Suriname is moeizaam maar beide landen zijn onlosmakelijk verbonden met elkaar. Hoe kan het ook anders: de ene helft van de bevolking woont aan de ene kant van de oceaan en de andere helft aan de andere kant. De telefoon- en vliegmaatschappijen varen er wel bij ...

“Loop door alle gangen van het leven en geef de hoop niet op”

Vanuit Suriname stuurde ik een kaartje naar Berthi voor haar rubriek 'Textielpost'. Ik werd prompt verwend met een aardig & lief postpakket van haar! Zie je hierboven de heerlijke, toepasselijke enveloppe en de leuke kaartjes? Dank, dank, dank!
Mijn kaart aan Berthi toont een grote groep vrouwen in kotomisi en met een hoofddoek. Hier [KLIK] vertelde ik al over de betekenis van de kotomisi en hier [KLIK] over de wonderlijke, geheime taal van de angisa, de Surinaamse hoofddoek.
Ik schreef aan Berthi dat het jammer is dat je al dit moois enkel bij feestelijke gelegenheden ziet. Maar volgende week is er weer zo'n gelegenheid. Op 14 november wordt de kathedraal van Paramaribo, de kerk van Peerke Donders en een van de grootste houten bouwwerken ter wereld, na 22 jaar (!!!) weer geopend. Ter gelegenheid hiervan is een speciale angisa (hoofddoek) ontworpen met de mooie naam  WAKA DORO, LIBI DORO. De boodschap die de ontwerpster wil overbrengen is: “Loop door alle gangen van het leven en geef de hoop niet op”. Als dat geen prachtige boodschap is ...

(meer over deze angisa hier, een wandeling door de kathedraal hier).

De kotomisi en de angisa zijn typisch Creoolse kledingstukken. De Surinaamse maatschappij is namelijk etnisch geordend. En dat zie je ook op de stoffenafdeling. Je hebt natuurlijk 'gewone' stoffen in de warenhuizen, maar er is altijd een 'etnische' afdeling.

Met Afrikaanse stoffen voor Surinamers die hun Afrikaanse afkomst willen beklemtonen.

Pangistoffen voor de Bosnegers of Marrons, afstammelingen van slaven die de plantages ontvluchtten en in stamverband in het oerwoud leefden (en vaak nog leven):

foto: www.culturelezondagen.nl
Madrasruiten uit Indie voor de Hindoestanen, afstammelingen van de contractarbeiders uit Brits-Indië:

En Indonesische Batikstoffen voor Javanen, afstammelingen van de contractarbeiders uit Nederlands-Indië:

Ik vond mij erg verstandig dat ik - denkend aan uitpuilende laden thuis - geen stoffen heb gekocht.
Maar nu ik weer thuis ben, denk ik: waarom ben ik zo stom geweest te denken dat ik verstandig was ...