Flowers in San Francisco

't Is prettig als je kinderen op toeristisch interessante plaatsen wonen. We waren net een paar dagen in het huisje van onze dochter-aan-zee. Een daarvoor een paar weken bij onze Verre Zoon in California - heel gek om thuis te komen aan de andere kant van de oceaan. Ik had dan ook - heel huiselijk - mijn haaknaald & -katoen meegenomen.
In de straten van San Francisco droeg ik geen flowers in my hair
maar haakte wel Hawaiian Flowers in de wijk Little Italy (na een bezoek aan de beroemde City Lights Bookstore waar de beatniks elkaar in de jaren vijftig ontmoetten en Alan Ginsberg zijn gedichten voordroeg)

Ik haakte verder op Pescadero Beach terwijl pelikanen met brede vleugelslag overvlogen,

in Half Moon Bay in gezelschap van een sappige burger,

en op de porch van het houten huis van mijn zoon terwijl de zon tussen de redwoods zakte en de fog opkroop uit de baai.

In de Sovjetunie kregen de helden van de arbeid een diploma en een medaille, in Amerika mag de Employee of the Month op een speciale plek parkeren.

Ik benoem mijzelf - bij gebrek aan iemand anders die dit doet - tot Crochter of the Month. Maar weet niet welk ereteken ik mijzelf daarbij moet geven. Iemand een idee?

Aloha!

Soms witte, soms grijze wolken, soms - heel even - een streepje blauw, meer lijkt er niet in te zitten dit weekend/deze week/maand/zomer in de Lage Landen. Maar mij deert dat niet: ik verkeer in tropische sferen met de  Hawaiian Flowers van Sarah London. Mirakel! Gewoon Cataniakatoen transformeert onder mijn vingers tot een paradijselijke tuin met tropische bloemen!

 Hulamuziek zorgt voor de juiste lome stemming,

en een glas versgeperste sinaasappelen achter regenruiten proeft als een glas verkoelende Mai Tai in de schaduw van wuivende palmen (waar o waar vind ik hier schaduw??) ...
De Hawaiian flowers zijn zo'n 14 cm hoog en 14 cm breed. Om een  plaid voor een eenpersoonsbed te maken zijn 14 rijen van 8 bloemen - in totaal 112 bloemen - nodig. Wat een werk in deze lome hitte ;)  Ik groet jullie dus maar snel want er zijn nog 104 bloemen te gaan ...

Naschrift 
Lees net dat Rutger Kopland overleden is. Ik kijk naar de plek in het gras waar zoeven de Hawaiian flowers lagen en fluister dit mooi gedicht:

Het begin van een zomerse explosie ...

 Summer Rain - Crystal Joy

Zeuren & zagen helpt niks. Het weer wordt er niet beter door. De lucht, de weiden en de straten blijven even vaal en zonder zomerkleur. Beter is je eigen vrolijkheid te creëren. En garens in veel kleuren willen daar wel eens bij helpen.

Terwijl de zomer(?)regen de mezen, vinken, merels en Vlaamse gaaien uit de rodebessenstruik verjoeg (wat ons niet lukt), zat ik dus te haken, en te haken, en te haken ...

 En nee, ik haakte geen regenboogspermatozoïden,

maar het begin van een zomerse explosie. Wat dat dan wel is, lees je in een volgend bericht ...

Viva la MaMa - MaMaHalssnoer {Tutorial}

Een MaMaHalssnoer is een heel mooi en speciaal kraamcadeau. Het is zacht voor het tere babyhoofdje en neemt de geur van MaMa op zodat baby zich ook bij de oppas veilig thuis voelt als die het halssnoer draagt. En als de baby groter is - of zelfs al een peuter - is het snoer interessant om mee te spelen. 

MaMaHalssnoer

Nodig

- 10 gehaakte kralen (kijk hier{ KLIK} voor een tutorial)
- smal lint (ca 1m, de lengte van de halssnoer + voldoende om een aantal knopen te leggen)
- naald met groot oog en scherpe punt
- eventueel sluiting (als je de MaMaHalssnoer cadeau doet, kan je best kiezen voor een sluiting die je gewoon aan de linten vastknoopt. Dan kan de MaMa de lengte zelf regelen).

Werkwijze
Rijg het lint door de eerste kraal van boven naar onder en vervolgens weer naar boven. Schuif de kraal naar het midden van het lint en zet hem vast met een knoop;

Rijg de twee stukken lint door de naald, rijg de volgende kraal aan (of rijg de linten er 1 voor 1 door) en leg een knoop met de twee linten;

Werk nu de linker- en rechterkant van het halssnoer afzonderlijk af: begin met een knoop en vervolgens afwisselend een kraal aanrijgen en een knoop leggen;

Zorg ervoor dat linker- en rechterkant gelijk zijn (ik eindigde beide kanten met een kleinere kraal);

Voor de sluiting kan je gewoon de linten in de nek vastknopen of je kan een sluiting bevestigen.

Knoop de sluiting enkel losjes vast als je het halssnoer cadeau doet, dan kan de ontvangster zelf de lengte bepalen (al dan niet diep in de mooie MaMadecolleté!)

Kijk: zo kan je iets makkelijks ingewikkeld laten lijken. Ik had natuurlijk gewoon kunnen schrijven: neem een lint en knoop daar wat kralen aan ;)
En natuurlijk hoef je geen MaMa te zijn om zo'n halssnoer te dragen. Dit groene snoer past bijvoorbeeld wonderwel bij mijn groene jurk ... 

PS: Vind je dit wel een leuk (kraam)cadeau maar zie je op tegen het werk? Zoek dan bij Etsy op 'nursing necklace' ...

Voila: de gehaakte kralen! {Tutorial}

Gelukkig was het gisteren niet vandaag! Met volgeladen zaterdagboodschappentassen staken meneer l'Heure Bleue en ik gisteren beurtelings de sleutel in het zotdraaiend huisslot.

slotenmaker Guus

Kapot! 'Sesam open u!' bleek een waardeloze spreuk. Het nummer van de 24/7 slotenmaker werkte gelukkig wel. Het zonnetje scheen - geen eindeloze regen als vandaag - dus wachtten wij (onder grote belangstelling van de buren) gelaten op onze reddende engel. Tijd zat om elke centimeter van onze gevel op te nemen: he, ons balkon moet nodig geschilderd, de klimhortensia echt gesnoeid en wat een troep daar achter de fietsen.  En wat jammer dat ik geen haaknaald en garen in mijn handtas had om tijdens het wachten een paar kralen te haken ...

Nu zit ik lekker in mijn eigen huisje (wat een zaligheid!). Tijd voor het gehaaktekralentutorialleke. Pak de haaknaald er maar alvast bij, mes filles, en denk niet 'Fontaine je ne boirai pas de ton eau' ('fontein, ik zal nooit van je water drinken'), want 1 onbewaakt moment en je bent verkocht ...

Gehaakte kralen

Nodig

• perlégaren nr 12 (of zijde, of ...)
• haaknaald nr 1,25
• (organische) wol om te vullen (bijvoorbeeld sprookjeswol) in dezelfde kleur als het garen
• schaar, pincet, stopnaald
• goed licht !!!

Gebruikte steken: losse(n), vaste(n), 2 vasten samenhaken

(Vasten samenhaken: haaknaald in de voorste lus van de eerste steek, draad om de naald slaan en door de eerste lus op de naald halen. Naald in de voorste lus van de volgende steek, draad om de naald slaan en door alle 3 de lussen halen. 
Als je dit te moeilijk vindt, kan je gewoon een steek overslaan en een vaste in de volgende steek maken)

Werkwijze

Kleine kralen

- Haak 2 lossen;
- Rij 1: Haak 6 vasten in de 2de steek vanaf de haaknaald;
- Rij 2: Haak in elke steek 2 vasten (12 steken);

- Rij 3: *1 vaste in de eerste steek, 2 vasten in de volgende steek* 6 x herhalen (18 steken);

- Rij 4, 5, 6, 7: 1 vaste in elke steek (18 steken);

- Rij 8: *1 vaste in de 1e steek, 2 vasten samenhaken* (12 steken);

- De kraal vullen met wol (handig om hierbij een pincet te gebruiken);

- Rij 9 tot einde: 2 vasten samenhaken tot er nog 1 steek over is en hecht de draad af.

De eindjes met een stopnaald een aantal keren door de kraal rijgen en dan afknippen.

Hieronder nog de werkwijze voor iets grotere kralen.

Grote kralen

• Haak 2 lossen;
• Rij 1: Haak 8 vasten in de 2de steek vanaf de haaknaald;
• Rij 2: Haak in elke steek 2 vasten (16 steken);
• Rij 3: *1 vaste in de eerste steek, 2 vasten in de volgende steek* 8 x herhalen (24 steken);
• Rij 4, 5, 6, 7, 8: 1 vaste in elke steek (24 steken);
• Rij 9: *1 vaste in de 1e steek, 2 vasten samenhaken* (16 steken);
• De kraal vullen met wol (handig om hierbij een pincet te gebruiken);
• Rij 10 tot einde: 2 vasten samenhaken tot er nog 1 steek over is en hecht de draad af. 
• De eindjes met een stopnaald een aantal keren door de kraal rijgen en dan afknippen.

Overigens kan je in plaats van wol ook houten/plastic kralen gebruiken als vulling. Laat in dat geval een grotere opening voor het afhechten.

Met de kralen kan je natuurlijk een heleboel doen. Volg je fantasie. Of maak een MaMaHalssnoer, in een volgende blog gratis & voor nix een tutorial daarvoor ...
wordt vervolgd dus ... 

NASCHRIFT: Iets maken en iets beschrijven zijn 2 verschillende dingen (als ik haak doe ik vaak zomaar wat). Gelukkig zijn er aandachtige lezers. Puup mailde mij: "in de 8ste toer laat je ons elke 2de en 3de steek samen haken. dan ga je van 18 steken naar 12 steken ipv 9 steken". Dankjewel Puup, ik heb dit inmiddels aangepast. Als er iemand nog fouten vindt, laat het even weten!

'aanwezig, maar vaak ook op de achtergrond, observerend, maar ook sturend'

  Foto @ Harvey Lisse 

Aan het 'tutorialleke' voor de gehaakte kralen wordt gewerkt, but Now For Something Completely Different  ...

Eerder schreef ik al over de rijke taal van de Surinaamse kotomisi (kleding) en angisa (hoofddoek). Dat die taal nog springlevend is bleek weer dit weekend.

Op 1 juli - Keti Koti, de dag dat de afschaffing van de slavernij wordt herdacht - werden in Suriname een hoofd- en schouderdoek gelanceerd die speciaal ontworpen werden ter ere van de nagedachtenis van Elfriede Baarn. Deze ‘Kulturu mama’ beijverde zich jarenlang voor de Afro-Surinaamse cultuur. De Mis’ Elfriede-angisa (hoofddoek) en de Nengre Oso Bangi-schouderdoek hebben een mamiopatroon (mamio is een lappendeken), de eerste exemplaren  werden gemaakt van lapjes uit de voorraad van Elfriede Baarn zelf.
De doeken brengen zoals de traditie is een 'odo' (spreekwoord, gezegde) over. De Nengre Oso Bangi schouderdoek is gebaseerd op de odo 'we moeten trots trots zijn op onze eigen cultuur en haar niet neerhalen om bij anderen in de gunst te komen'. 
De Mis’ Elfriede-angisa is geïnspireerd op de odo die de rol van een bigisma (oude wijze vrouw) weergeeft: 'aanwezig, maar vaak ook op de achtergrond, observerend, maar ook sturend'.

De manier waarop de angisa gebonden wordt (zowel de stof als de bindwijze van een angisa vertellen een verhaal) verwijst naar de golven van het water bij het komen en gaan van het getij. Klinkt dat mooi of klinkt dat mooi??
Als je het dus nog niet zou weten: een Surinaamse hoofddoek is niet zomaar een lapje stof, er zit een wereld van symbolen en wijsheden achter. En voorts, nu ik geen twintiger meer ben (haha!), zou ik wel in een samenleving willen leven waar ik niet als een verwende baby boomer maar als bigisma wordt gezien: 'aanwezig, maar vaak ook op de achtergrond, observerend, maar ook sturend'. Wat vinden de bigisma's die dit lezen hiervan???

Voor het geval het je interesseert: hier vind je eerdere berichten over dit onderwerp:
Suriname: Kotomisi
Suriname: Angisa
Loop door alle gangen van het leven en geef de moed niet op

Even het Echte Leven, me dunkt ...

Oef! Juni is voorbij. Oude Moeder, meneer l'Heure Bleue, Verre Zoon, dochter-aan-zee, Verre Broer, petekind, neefje, vriendinnen, ikzelf jarig. Organisatie van een grote conferentie, oppassen op E & M, klusjesman (eindeloos lang!) in huis. En ... bij thuiskomst van een lange dag werken, Verre Zoon die ineens vanachter de deur tevoorschijn springt 'verrassing!!!': 'even' op & neer gewipt uit California. Mij dunkt, mijn duifjes, dat dat voldoende redenen zijn om even ten volle het Echte Leven te leven en de digitale wereld een tijdje te vergeten.
Mijn hoofd heeft hard gewerkt, maar mijn vingertjes ook - tussen de bedrijven door.  Ze waren gewoon niet te stuiten. Want ze hadden iets leuks ontdekt: kralen haken. In rood, in groen, in blauw en alles daartussen. Met perlegaren en met zijde. Aan een lint genaaid of vastgeklonken aan een gehaakte ketting. Gewoon rond of versierd met een zoetwaterpareltje.

Op de bovenste foto een 'MaMahalssnoer', kleurig, zacht en begeerlijk voor peutertjes en baby's aan de borst. Later toon ik wel wat meer dingetjes. Misschien maak ik zelfs een tutorialleke. Maar nu eerst even langs alle achterstallige blogs zweven en poezelig & snoezelig van de eindelijke zomerzon genieten ...

De betoverende wereld van de viewmaster ...

Wie herinnert zich de magie van de viewmaster nog? Het mooiste speelgoed vroeger thuis lag in 'de Grote Kast'. Als we ermee wilden spelen moesten we toestemming vragen aan mijn moeder die de piepende kastdeur dan opende met een grote sleutel. Een van de meest begerenswaardige dingen was de viewmaster (o, die betoverende viewmasterschijfjes met Bambi in een driedimensionaal bos!).

Ik was dan ook meteen verliefd op de viewmaterschijfjesstof van Melody Miller en kocht een hele tijd geleden een halve meter om een tas te maken voor mijn dochter. Heel toepasselijk voor iemand die zich professioneel bezighoudt met de digitale ontsluiting van oude fotoarchieven.

Deze week was ze jarig en natuurlijk - ik ben een echt 'deadlinemens' - begon ik erg laat aan de uitwerking van mijn plan. Bij Fabric Worm vond ik gelukkig een heel goed en makkelijk patroon van een Patternless Messenger Bag.  't Was af & toe een geworstel met de dikke, stijve 'fusible interfacing', er sneuvelden een heleboel naalden en de afwerking laat hier & daar te wensen over maar ik hoop dat mijn dochter blij is met het resultaat (een gekregen paard kijkt men niet in de mond, haha!).
Een paar details: een binnentas van Audrey Hepburn Canvas Fabric, ook van Melody Miller.

Voor de draagriem stikte ik bolletjesstof op de draagriem van een boekentas van De Slegte. De gesp kocht ik bij Baars & van de Kerkhof Passementen in Utrecht. De eigenaar bromde goedkeurend: hij had een hele partij van die mooie gespen voor een goed prijsje kunnen kopen.

En tot slot, om de kans op tevredenheid bij mijn dochter te verhogen, stak ik het FLOWvakantieboek in de viewmasterschijfjestas ...

Nu ontbreekt nog 1 ding: de ZomerZon. Weet iemand waar ik die kan vinden?

Guerilla craft - Welke dromen bevliegen de vogels (2)

Een ballon loslaten met je adres aan het touwtje en hem zien wegdrijven naar de wolken in de blauwe lucht. En weken later een enveloppe met onbekend handschrift in je brievenbus en een kaartje met de melding dat je ballon honderd kilometer verderop werd gevonden. Ken je die verrukking?

De ‘moderne’ variant heet ‘guerilla craft’. Wildbreien is guerilla craft maar ook zelfgemaakte voorwerpen in de publieke ruimte achterlaten voor onbekenden. De vogeltjes uit mijn vorig bericht waren dus guerillavogeltjes, klaar om naar onbekende bestemmingen te vliegen. Ik knoopte een kaartje om hun staart, niet met mijn postadres - da's ouderwets - maar met een speciaal twitteradres: niceyoufoundme (vogeltjes twitteren tenslotte). En omdat mijn vogeltjes onzekere paden zullen volgen stempelde ik er een (zelf uit een grote gum gesneden) labyrint op.
Niet zonder schroom (waarom keek die meneer zo indringend in mijn richting?) liet ik mijn eerste vogel 'los' in de trein naar Den Bosch.

(Maar verstrooide oen die ik ben, liet ik een kaartje achter met @nicetoseeyou - twitteradres van iemand anders - in plaats van @niceyoufoundme - mijn twitteradres).
De tweede vogel landde op de grens tussen Nederland en België.

En de volgende op het terrein van De Warande in Turnhout - waar wildbreiers uitbundig hun gang waren gegaan.

Het gaf een kick een vogel los te laten op de Compelling Faces tentoonstelling, vlak voor een foto van Yan Xinfa die in de jaren '90 foto's nam van deelnemers van de Lange Mars in China van 1934. (Ondanks hun heldendaden leven ze in bittere armoede terwijl hun leiders belangrijke posten kregen.)

Mijn project ‘werkte’ al nog voor het begonnen was. Na de 'fotoshoot' voor het vorig bericht mistte ik tot mijn schrik een van de vogeltjes. Teruglopend vond ik het vinnige vogeltje: het was door een voorbijganger gevonden en met wat grassprietjes vastgebonden aan de reling van de brug!

Nog twee vogeltjes wachten om de wijde wereld in te vliegen. En ik vraag mij af of mensen die de vogeltjes vinden een vreugdeschokje krijgen, blij zijn met een vleugje aandacht, een klopje op de schouder (of denken ze: wie heeft zijn/haar troep hier laten rondslingeren). Zou een vinder hierover twitteren???