Allemaal engelen

Mijn vader heeft de laatste twee weken van zijn leven doorgebracht in een palliatieve eenheid/hospice. Voor hem was dit het voorportaal van het paradijs. Het ontroerde hem tot tranen dat verpleging en vrijwilligers zich als engelen over hem ontfermden. Toevallig vond ik onlangs in het verlaten ouderlijk huis van M twee gehaakte engeltjes, weggefrommeld achterin een keukenla. Het leek mij een mooi dankbaar gebaar om voor alle engelen rond mijn vader een kerstengel te haken. Helaas is mijn vader gestorven voor ik mijn werkje afhad. Op de foto het resultaat tot nu toe. Ik heb de engeltjes gehaakt kijkend naar de originelen uit de keukenla. Nadat ik het patroon had uitgeschreven (zie hieronder) vond ik (bijna) dezelfde engeltjes bij haar en haar.

Gehaakte engel.
Nodig

• Dunne wol of katoen
• Haaknaald
• Klein plukje viltwol in dezelfde kleur als het katoen/de wol

Werkwijze
De engel wordt in 1 stuk gehaakt

Hoofdje

1. Begin met de ophanglus: haak 30 lossen en sluit de lus met 1 halve vaste in de 1e losse;
2. Haak dan 4 lossen, sluiten met een halve vaste in de 1e losse om een ringetje te maken;
3. 6 vasten in de ring, sluiten met een halve vaste;
4. 2 vasten in elke vaste van de vorige toer, sluiten met een halve vaste (12 vasten);
5. 1 vaste in elke vaste van de vorige toer, sluiten met een halve vaste (12 vasten);
6. herhaal rij 5;
   
7. herhaal rij 5;
   
8. vullen met wolvilt;
9. *1 vaste in de eerste vaste van de vorige toer, 1 steek overslaan* (van * tot * 5 x herhalen);
10. 2 halve vasten om het hoofdje te sluiten.

Lijfje met vleugels

1. 6 vasten in elke van de 2 halve vaste van het hoofdje, sluiten met een halve vaste (12 vasten);
2. 3 lossen (= 1 stokje), 1 stokje in de volgende vaste, 2 stokjes in elke volgende vaste van de vorige toer sluiten met een halve vaste (24 stokjes);
3. 3 lossen (= 1 stokje), 7 stokjes, 3 lossen, *1 stokje, 3 lossen* (van * tot * 4 x), 8 stokjes, 3 lossen, *1 stokje, 3 lossen* (van * tot * 4 x), sluiten met een halve vaste;
4. 3 lossen (= 1 stokje), 7 stokjes op elk stokje, in elk boogje 1 vaste, 1 stokje, 1 dubbel stokje, 1 stokje, 1 vaste, 8 stokjes, in elk boogje 1 vaste, 1 stokje, 1 dubbel stokje, 1 stokje, 1 vaste, sluiten met een halve vaste;

Rok

1. 8 stokjes, engeltje dubbelvouwen, vleugeltjes zijwaarts los laten hangen, het lijfje sluiten door 8 stokjes op de volgende stokjes, sluiten met een halve vaste (16 stokjes);
2. *1 stokje in de eerste steek, 3 stokjes in de volgende steek* (van * tot * 8x) , sluiten met een halve vaste (32 stokjes);
3. 5 lossen, 3 stokjes overslaan, 1 vaste op het enkele stokje, *6 lossen, 3 stokjes overslaan, 1 vaste op vaste (van * tot * 7x) sluiten met een halve vaste (8 boogjes);
4. 5 lossen, 3 stokjes in het boogje, 1 vaste op de vaste, *3 lossen, 3 stokjes in elk boogje, 3 lossen, 1 vaste op de vaste* (van * tot * 7x), sluiten met een halve vaste;
5. *1 vaste in het boogje voor de 3 stokjes, 3 lossen, 1 vaste in het boogje na de 3 stokjes, 9 lossen* (van * tot * 8x) (8 grote en 8 kleine boogjes);
6. *9 stokjes in groot boogje, klein boogje overslaan* (van * tot * 8 x).
   

Afwerken

• stop loshangende eindjes in;
• je kan het engeltje opstijven met suikerwater. Meng hiervoor een half kopje water en een half kopje suiker. Dompel het engeltje hierin onder en plats het op een vormpje (bijvoorbeeld een eierdopje) om het in vorm te brengen, steek een potlood door de vleugeltjes heen. Laat zo’n 24 u opstijven.

Laat je het even weten als er fouten staan in dit patroon? Dan pas ik het aan.

Dank!

Dank voor alle lieve en troostende woorden! Als je heel blij of heel droef bent zijn begrijpende woorden balsem voor de ziel ....

Even stilte

Even stilte hier.
Mijn lieve, wijze, sterke vader is vorige woensdag overleden en wordt deze week vrijdag begraven.
(Op de foto een schilderij van mijn vader - hij begon op zijn 70e met schilderen. Jammer genoeg had ik alleen een zwart-wit foto)

Spreken met vader

Vader, wij hebben u begraven en de grond erkend
zacht om te slapen, zacht om te vergeten:
zand dat vervloeit en water, ongeweten,
herinnering en droefheid voormaals onbekend.

Gij zult niet eenzaam zijn, maar slapen, slapen
met sterren 's avonds een onblusbaar vuur
en, rond uw eiland, het traag stromend water.
De bomen wuiven tijdeloos en ieder uur.

Gij zult niet eenzaam zijn. De bloemen en de kruiden
werden maar even in hun bloei gestuit
en elke lente loopt de wingerd uit
wanneer de jonge wind keert van het zuiden.

Gij zult niet eenzaam zijn: de nachtegaal zal fluiten.

Anton Van Wilderode

Poches Pochettes

Het was niet moeilijk om te verzinnen wat de Sint voor mij moest meebrengen uit Frankrijk. Het nieuwe boek van Léa Stansal natuurlijk! Kennelijk ben ik vorig jaar braaf genoeg geweest want in de zak van Sinterklaas zat Poches Pochettes. Zoals ook in haar vorige boek La trousse à couture vertelt Léa Stansal in Poches Pochettes een poëtisch en filosofisch verhaal.
Temidden van een dromerig universum van originele creaties leert de heldin van het verhaal, Maïdeleh, haken. Léa Stansal vergelijkt de zeven basishaaksteken met de zeven muzieknoten waarmee een musicus eindeloos veel combinaties en melodieën kan maken. Het spel van steken en kleuren kan je leven blijer maken en de melancholie verdrijven. Achter in het boek staan alvast 20 projecten om schitterende tasjes te maken in een mix van verschillende handwerktechnieken.
Het lijkt mij heerlijk om een workshop te volgen bij Léa Stansal. Wil je meer zien van de wereld van Léa Stansal? Klik dan [hier] of [hier].

AaiFoon {iPhone pouch}

Mijn dochter wil een iPhone kopen als haar huidige abonnement afloopt. Een Sinterklaascadeautje voor haar lag dus voor de hand. Hier schreef ik al over het iPhone hoesje dat ik voor mijn zoon breide. Voor mijn dochter maakte ik iets fleurigers - met de icoontjes van een echte iPhone als voorbeeld.

Sinterklaas/Saint Nicolas

De Franse schoonouders van mijn dochter wilden wel eens weten hoe dat nu eigenlijk is, zo'n Sinterklaasfeest. Dus komen ze vanavond meevieren. Een cadeautje voor M-C verzinnen was niet zo moeilijk. Zij volgt een cursus creatief schrijven, ik heb dus een schrijfmapje met bijhorende pennenetui gekocht. En om alles mee naar de cursus te nemen heb ik zondag een bijhorende tas gemaakt met stofjes, kantjes en knoopjes die ik in huis had. Wie wat bewaart heeft wat ... Teksten en afbeeldingen vond ik op Internet.
Op de voorkant staan een brief en portret van Madame de Sévigné, een van de bekendste Franse literaire brievenschrijfsters.
De elegantie van het schrift en de subtiliteit van het kant steken mooi af bij het stoere linnen waarmee ik de tas maakte.


Op de achterkant een 'calligramme' van de Franse surrealistische dichter Apollinaire.

Ik had nog een lapje provencaals stof liggen, dit leek mij wel toepasselijk voor de voering.

De teksten heb ik met behulp van freezerpapier op stof geprint. Maar het blijkt dat dit niet waterbestendig is. Het mag dus niet regenen op cursusdagen ...

Noah's ark (7): vogels & schildpadden/birds & turtles

Ik loop wat achter met Lynette Anderson's Noah's Ark Free Stichery BOM. Maar vandaag heb ik het tafereeltje met de schildpadden en de volgels afgewerkt. Toen ik de tekening zag moest ik meteen denken aan de volgende passage in Stephen Hawking's boek A Brief History of Time:
"Een bekende wetenschapper (volgens sommigen was het Bertrand Russell) gaf eens een openbare lezing over sterrenkunde. Hij beschreef hoe de aarde draait rond de zon en hoe de zon, op haar beurt rond het centrum van een uitgebreide collectie van sterren, het melkwegstelsel, draait. Aan het eind van het college, stond een oude dame achterin de zaal op en zei: "Wat u ons heeft verteld is onzin. De wereld is een vlakke plaat die steunt op de rug van een reusachtige schildpad." De wetenschapper glimlachte superieur en antwoordde, "En waarop staat de schildpad dan?" "Je bent erg slim, jongeman, heel slim," zei de oude dame. "Maar het zijn schildpadden tot helemaal naar beneden!"

I'm trying to catch up again with Lynette Anderson's Noah's Ark Free Stichery BOM. Today I finished the scene with the turtles and birds. When seeing the picture immediately the following passage of Stephen Hawking's book A Brief History of Time came to my mind:
“ A well-known scientist (some say it was Bertrand Russell) once gave a public lecture on astronomy. He described how the earth orbits around the sun and how the sun, in turn, orbits around the center of a vast collection of stars called our galaxy. At the end of the lecture, a little old lady at the back of the room got up and said: "What you have told us is rubbish. The world is really a flat plate supported on the back of a giant tortoise." The scientist gave a superior smile before replying, "What is the tortoise standing on?" "You're very clever, young man, very clever," said the old lady. "But it's turtles all the way down!"

The age of Innocence

Staan ze niet goedgemutst in het gelid, deze flesjes van Innocent? Met hun wollen hoofddeksels hoeven ze niet te kleumen in de koeling.
Elk jaar in december zamelt Innocent met deze ludieke actie geld in om eenzame opa's en oma's een prettige Kerst te bezorgen. Voor elke goedgemutste verkochte smoothie gaat € 0,50 naar het Nationaal Ouderen Fonds. Vorig jaar werden er 44.000 mutsjes gebreid. Misschien moet ik dit jaar ook maar eens mijn mutsje(s) bijdragen. Heb jij er ook zin in? Op de website van Innocent staan patronen.
Ik heb vandaag alvast een flesje gekocht. Ik heb mijn keuze dit keer niet laten bepalen door de smaak maar door de vrolijke uitstraling van de mutsen.

Zeemeerbruiloft

Te laat herinnerde ik mij vandaag dat een collega dit weekend zijn uitgestelde bruiloft vierde. Hij verkleed als piraat, zij als zeemeermin. Ik heb dus iets goed te maken. Ik was pas laat thuis maar na wat zoeken naar een afbeelding op Internet en wat gerommel in laden en doosjes vond ik genoeg lint, vilt, bedeltjes, geschept papier, stukjes zeeglas enz.. voor een klein toepasselijk cadeautje. De afwerking van het boekje ziet er erg 'artisanaal' uit, maar het belangrijkst is de intentie, denk ik dan maar ...

November: BinnenBloemen

foto: New York Times

Buiten zijn de laatste bloemen verwelkt. Dit hoeft niet te betekenen dat je geen eigen bloemen meer op tafel kan zetten. Met bloemen die niet verwelken red je het wel tot de sneeuwklokjes weer uit de grond piepen ...
Laat je inspireren door David Stark. De New York Times vroeg hem om met onverwachte materialen een tafelstuk te maken. Hij koos gewone draad. Het resultaat is prachtig in al zijn eenvoud.

Bij de eenvoud van deze bloemen, past een subtiele haiku van de Japanse meester Matsuo Basho (1644-1694).

Unknown to birds and butterflies
A flower blooms
The autumn sky

Dit mag je niet haken!

Kijk hier [KLIK] en huiver ....
Of kom niet meer bij van het lachen ...

Ceci n'est pas une pipe

Ik was daarnet blij verrast om Magritte te zien in het Google-logo.
Het blijkt dat het vandaag precies 110 jaar geleden is dat de Belgische surrealist René Magritte (1898-1967) geboren werd .
Mijnheer Magritte: na al die jaren neem ik nog mijn hoed af voor uw werk!
Magritte is een kunstenaar die je kijk op de wereld verandert. Hij schildert ook wat Nescio in Titaantjes schrijft: de duisternis valt niet maar kruipt 's avond geheimzinnig naar boven uit de aarde.

Wasknijperalfabet

Maandag Wasdag. Met wasknijpers kan je meer dan alleen maar hemden, onderbroeken, handdoeken, tafellakens, kussenslopen, stofdoeken, dekbedhoezen, spijkerbroeken, blouses en jurken laten wapperen in de wind.

Dank zij Pablo Abad hang ik de was niet meer achteloos op ...

Cat on cool blue wool [Wolhemelblanket 6]

Ik ben overstag gegaan en heb mij enige tijd geleden aangemeld voor de 'Wolhemelblanket', een Knit ALong van Wolhemel. Inmiddels breien er 726 mensen aan mee. Eigenlijk heb ik geen tijd voor Grote Projecten maar bij deze KAL moet je elke week een kleine blokje breien. Met deze lapjes maak je dan een deken. Het zijn dus eigenlijk een heleboel Kleine Projectjes. Ideaal om overal mee naartoe te nemen. Het kobaltblauwe Drops Alpaca garen waarmee ik werk is een lust voor het oog EN een streling voor de handen. Net toen ik het 6de blokje met ingebreide kat af had, stuurde mijn zoon deze foto van zijn kat, Ophelia.

En voor kattenliefhebbers hier nog een Kattenalfabet.

Nog niet genoeg van katten? Hier kan je een kattenletterfont downloaden - je kan je brieven, bezwaarschriften of boodschappenlijstjes dan met kattenletters schrijven ...

De Grote Oorlog

Vandaag - Poppy Day - eindigde, precies negentig jaar geleden, de Grote Oorlog. Een van de bijna negenenhalf (!) miljoenen gesneuvelde soldaten was de dichter Alan Seeger. Hij schreef het huiveringwekkend mooie gedicht I have a rendez-vous with death vlak voor hij op 4 juli 1916 zelf de dood vond in Belloy-en-Santerre. Het was - o ironie van het lot - het lievelingsgedicht van John F. Kennedy.

Rendezvous

I HAVE a rendezvous with Death
At some disputed barricade,
When Spring comes back with rustling shade
And apple-blossoms fill the air—
I have a rendezvous with Death
When Spring brings back blue days and fair.

It may be he shall take my hand
And lead me into his dark land
And close my eyes and quench my breath—
It may be I shall pass him still.
I have a rendezvous with Death
On some scarred slope of battered hill,
When Spring comes round again this year
And the first meadow-flowers appear.

God knows 'twere better to be deep
Pillowed in silk and scented down,
Where love throbs out in blissful sleep,
Pulse nigh to pulse, and breath to breath,
Where hushed awakenings are dear...
But I've a rendezvous with Death
At midnight in some flaming town,
When Spring trips north again this year,
And I to my pledged word am true,
I shall not fail that rendezvous.

Wannes Van de Velde

Alweer een groot talent heengegaan: Wannes van de Velde, muzikant, multitalent, Antwerpenaar, Wereldburger. In het journaal 'een Breughel van deze tijd' genoemd, die alle culturen van de havenstad inzoog, Vlaamse volksmuziek, de duende van de flamengo, het ritme van de jazz, Griekse en Arabische melodieën, de ziel van het volk.
Als ik naar Ik wil deze nacht in de straten verdwalen luister, dwaal ik weer door het Antwerpen van mijn jeugd.

Ik wil deze nacht in de straten verdwalen
Ik wil deze nacht in de straten verdwalen,
De klank van de stad maakt mijn ziel amoureus,
Al heb ik geen geld om plezier te betalen,
Ik vind wel een vrouwke heel net en genereus,

Onder de glans van de manestralen,
Wordt heel onze wereld een huwelijks bed,
Ga mee naar de kroegen vol vrouwen en matrozen,
Vergeet uwe naam en al de rest,

Ik wil deze nacht in de straten verdwalen,
De klank van de stad maakt mijn ziel amoureus,
Al heb ik geen geld om plezier te betalen,
Ik vind wel een vrouwke naar mijn keus,

Ik wil deze nacht in de straten verdwalen,
De klank van de stad maakt mijn ziel amoureus,
Al heb ik geen geld om plezier te betalen,
Ik vind wel een vrouwke heel net en genereus,

Laat ons dan samen de wereld verteren,
Met klinkende glazen vol Franse wijn,
Zingt mee met de mensen dat hebben ze geiren,
En laat deze nacht nooit ten einde zijn,

Ik wil deze nacht in de straten verdwalen,
De klank van de stad maakt mijn ziel amoureus,
Al heb ik geen geld om plezier te betalen,
Ik vind wel een vrouwke naar mijn keus.

Small brain

O, wat hou ik van het werk van Rob Ryan!

De droom van Martin Luther King

Voor de duidelijkheid: ik ben geen fan van de grootmacht Amerika en zeker niet van Amerikaanse vlaggen. Maar vandaag is het een historische dag. Barack Obama heeft de droom van Martin Luther King dat 'one day persons will not be judged by the color of their skin, but by the content of their character' waargemaakt. En nu begint voor de eerste zwarte president de loodzware klus om het land er weer bovenop te helpen.
Matt Hawkins droeg op zijn manier bij aan de verkiezingscampagne, op zijn blog, Build O-Bama, kan je een patroon voor een papieren Obama downloaden. Mensen van over de hele wereld deden dit en stuurden foto's.
Hieronder nog wat voorbeelden van 'ObamaHuisvlijt' met allerlei handwerktechnieken.

Kunst voor Obama

Vandaag, 4 november, is het na maanden harde strijd eindelijk zover: verkiezingen in de Verenigde Staten. En hoewel de keuze van de nieuwe president ook ons lot hier in Europa meebepaalt, mogen wij zelf niet stemmen. Wij kunnen alleen maar hopen dat de beste wint. Ik had het liefste Hilary Clinton als nieuwe president gezien maar nu dat niet mogelijk is, duim ik voor Barack Obama.
In de Verenigde Staten zijn de campagnes duidelijk veel hartstochtelijke dan hier. Het is erg onwaarschijnlijk dat vrouwen in Nederland dagen lang, steekje voor steekje zouden werken aan een Jan-Peter-Balkenende-Quilt, of in België aan een Yves-Leterme-Quilt. De Fiber artists for Obama deden dat wel, zij quiltten, naaiden, haakten, breiden enz. om geld in te zamelen voor Obama. Een voorbeeld is bovenstaande quilt die Denyse Schmidt en haar vrienden maakten. Wie 10 dollar doneerde op my.barackobama.com maakte een kans om de quilt te winnen. Schmidt ziet haar werk als onderdeeel van een lange traditie van 'politiek quilten': 'Long before women had the vote, they created quilts with political and commemorative themes. We are proud to participate in this honorable tradition.'
Onderstaande quilt werd gemaakt door de Fiber Artists for Obama Group, vrouwen uit verschillende staten van Amerika. Maria C. Shell uit Alaska, de staat van Sarah Palin, deed het quiltwerk.

Allerzielen {Dia de los Muertos}

Adieu
Wanneer ik eenmaal in den groenen schoot
der aarde rust, dan zal in 't lied der winden
iets ruisen van mijn ziel, in 't avondrood
iets branden van mijn gloed voor u, beminde.

Dan zal, als eertijds, de kastanjelaar
met lauwe aromen tot u overbuigen
en, als mijn hand deed, strooien op uw haar
de tere bloesems die voor mij getuigen.

Dan zal, wanneer gij troostloos roept en schreit,
(maar zult gij schreien?) in den zomernacht
mijn stem, als echo op uw trouwe klacht,
van vrede zingen, rustig en bevrijd.
Jan van Nijlen (Verzamelde Gedichten)

Allerzielen. Dag van de doden. Het lijkt alsof er weer meer aandacht is voor deze eeuwenoude traditie. Volgens onderzoek gaat 1 op de 2 Belgen dit weekend naar het kerkhof om bloemen neer te leggen op de graven van dierbare overledenen. En de Nederlandse televisie zendt vanavond Ode aan de Doden uit. Gisteren liep ik langs een fanfare die, op weg naar de oorlogsbegraafplaats, in de druilerige novemberregen een Marche funèbre speelde. Soms kan sterfelijkheid mooi zijn.

In Mexico is de Dood tot volkskunst verheven. Op de Dia de los Muertos worden de doden uitgenodigd de levenden te bezoeken. Met skeletten, harten en schedels van snoep, gips of papier wordt de dood gesymboliseerd. In het boek "Material Visions: A Gallery of Miniature Art Quilts", verschenen bij Somerset Studio, staan prachtige Art Quilts met het thema Dia de los Muertos. Bijvoorbeeld:
Hier vind je sjablonen van papel picado's, knipsels van fijn kleurig papier, die in Mexico op de Dia de los muertos overal worden opgehangen.